< السورة السابقة | فهرس السور | السورة التالية >



حدد حجم خط الآيات
()


بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

(සියල්ල) සඟවා ගන්නා (අන්ධකාර) රාත්‍රිය මත සත්තකින්ම!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

ආලෝකමත් දහවල මත සත්තකින්ම!

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

පිරිමි, ගැහැනුන්ව උත්පාදනය කළ අය මත සත්තකින්ම!

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

(මිනිසුනේ!) නියත වශයෙන්ම ඔබගේ උත්සාහයන් විවිධ අන්දමට ඇත්තේය.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

එබැවින් (ඔබගෙන්) කවුරුන් දානමාන කර, (අල්ලාහ්ට) බිය වී-

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

(මෙම ධර්මයෙහි ඇති) හොඳ කාරණාවන්ද (හොඳ යයි) සත්‍යය කර තබන්නේද-

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

ඔහුට (ස්වර්ගයට අයත් ඍජු) මාර්ගය අපි පහසුවෙන් ලබා දෙන්නෙමු.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

කවුරුන් මසුරුකම් කර, (අල්ලාහ්වද) නොසලකා-

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

(මෙම ධර්මයෙහි ඇති) හොඳ කාරණාවන්ද බොරු කර තබන්නේද-

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

ඔහුට අමාරුකමට අයත් (නිරයෙහි) මාර්ගයම අපි පහසු කර තබන්නෙමු.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

ඔහු (නිරයෙහි) වැටෙන විට ඔහුගේ වස්තුව, ඔහුට (කිසිම) ප්‍රයෝජනයක් අත් කර දෙන්නේ නැත.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

නියත වශයෙන්ම ඍජු මාර්ගය පෙන්වීමම අපගේ යුතුකම වන්නේය.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

නියත වශයෙන්ම මෙලොවද, පරලොවද අපගේමය.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

(මක්කාවාසීනී!) දළු ලා දැවෙන ගින්න ගැන මා ඔබට බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන්නෙමි!

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

ඉතාමත් අභාග්‍යවන්තයෙකු මිස, (වෙන කිසිවෙකුත්) ඒ තුළට ඇතුළු වන්නේ නැත.

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

ඔහු (අපගේ ආයාවන්) බොරු කර, ප්‍රතික්ෂේප කර දමනු ඇත.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

භය භක්තිකයාම එයින් බේරෙනු ඇත.

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

ඔහු (පාපයන්ගෙන් තමන්ව) පරිශුද්ධ කර ගැනීම පිණිස තමන්ගේ වස්තුව (දානමාන වශයෙන්) දෙනු ඇත.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

ඔහු පිළිතුරු වශයෙන් දිය හැකි අන්දමට කිසිවෙකුගේ කෘතඥභාවයක් ඔහු කෙරෙහි නොතිබියදී-

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

ඉතාමත් උසස් තම දෙවියන්ගේ ශුද්ධ වූ බාර ගැනීම කැමති වී (දානමාන කරනු ඇත).

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

(දෙවියන් ඔහුට ලබා දෙන වරප්‍රසාදයන් ගැන) පසුව ඔහුද තෘප්තියට පත් වන්නේය.