مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

چون آسمان گسسته شود

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

و چون ستارگان فروريزند

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝۳

و چون درياها به هم راه يابند

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

و چون گورها زير و زبر شود

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

هر كس بداند كه چه چيزى پيش داشته و چه چيزى را فرو گذاشته است‌

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

هان اى انسان چه چيزى تو را در حق پروردگار بخشنده‌ات غره كرد؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝۷

همان كه تو را آفريد و استوار كرد و متعادل ساخت‌

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝۸

به هر صورتى كه خواست [وجود] تو را تركيب كرد

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝۹

چنين نيست، بلكه [روز] جزا را انكار داريد

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ۝١۰

و بر شما نگهبانانى معين شده است‌

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ۝١١

كه نويسندگانى گرامى‌اند

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

آنچه مى‌كنيد مى‌دانند

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ۝١۳

بى‌گمان نيكان در ناز و نعمت [بهشتى‌]اند

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ۝١٤

و بى‌گمان نافرمانان در آتش دوزخند

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

در روز جزا وارد آن شوند

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

و از آن بدور [و در امان‌] نيستند

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۷

و چه دانى روز جزا چيست‌

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۸

باز چه دانى كه روز جزا چيست‌

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ۝١۹

روزى كه هيچ كس، اختيارى در حق هيچ كس ندارد، و در چنين روز كار با خداوند است‌