مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ۝١

واى بر كم‌فروشان‌

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ۝٢

كسانى كه چون از مردمان پيمانه مى‌ستانند، كامل مى‌گيرند

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ۝۳

و چون به ايشان پيمانه دهند يا برايشان [كالايى‌] بركشند، كم مى‌گذارند

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ۝٤

آيا اينان نمى‌دانند كه برانگيخته خواهند شد

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝٥

در روزى بزرگ‌

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٦

روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان بايستند

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ۝۷

چنين نيست، بى‌گمان كارنامه نافرمانان در سجين است‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ۝۸

و تو چه دانى سجين چيست؟

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝۹

كتابى است نگاشته‌

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۰

در چنين روز واى بر منكران‌

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝١١

كسانى كه روز جزا را منكرند

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

و جز هر تجاوزگر گناهكار هيچ كس آن را انكار نكند

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

كه چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد افسانه‌هاى پيشينيان است‌

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ۝١٤

چنين نيست، بلكه آنچه كرده‌اند بر دلهايشان زنگار نهاده است‌

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ۝١٥

چنين نيست، آنان در چنين روز از ديدار پروردگارشان در پرده باشند

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ۝١٦

سپس آنان در آينده به دوزخند

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝١۷

سپس گفته شود اين همان است كه به آن انكار مى‌ورزيديد

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ۝١۸

چنين نيست، بى‌گمان كارنامه نيكان در عليين است‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ۝١۹

و تو چه دانى عليين چيست‌

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝٢۰

كتابى است نگاشته‌

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢١

كه مقربان شاهد آنند

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ۝٢٢

بى‌گمان نيكان در ناز و نعمت [بهشتى‌]اند

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٢۳

بر او رنگها [نشسته‌اند و] مى‌نگرند

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ۝٢٤

در چهره‌هايشان خرمى ناز و نعمت را باز مى‌شناسى‌

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ۝٢٥

از شرابى مهر شده به آنان نوشانند

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ۝٢٦

كه مهر آن از مشك است و در اين راه است كه رقابت‌كوشان بايد به رقابت كوشند

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ۝٢۷

و آميزه آن از تسنيم است‌

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢۸

چشمه‌اى كه مقربان از آن مى‌نوشند

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ۝٢۹

بى‌گمان كسانى كه گناه كرده‌اند به مؤمنان مى‌خنديدند

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ۝۳۰

و چون از كنار ايشان مى‌گذشتند، به چشم و ابرو اشارت مى‌كردند

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ۝۳١

و چون به سوى خانواده‌شان باز مى‌گشتند، ريشخند كنان باز مى‌گشتند

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ۝۳٢

و چون ايشان را مى‌ديدند مى‌گفتند اينان گمراهانند

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ۝۳۳

و آنان را بر ايشان نگهبان نفرستاده بودند

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ۝۳٤

حال امروز مؤمنان به كافران مى‌خندند

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝۳٥

كه بر او رنگها مى‌نگرند

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ۝۳٦

كه آيا به كافران در برابر آنچه كرده بودند جزا داده مى‌شود