مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۝١

آنگاه كه خورشيد تاريك شود

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ۝٢

و آنگاه كه ستارگان رو به خاموشى نهند

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۝۳

و آنگاه كه كوهها روان كرده شوند

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۝٤

و آنگاه كه شتران آبستن ده‌ماهه‌[ى بس عزيز] وانهاده گردند

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ۝٥

و آنگاه كه جانوران گرد آورده شوند

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۝٦

و آنگاه كه درياها افروخته گردد

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ۝۷

و آنگاه كه جانها را قرين همدگر كنند

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ۝۸

و آنگاه كه از دختر زنده به گور شده پرسيده شود

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ۝۹

كه به كدامين گناه [به ناحق‌] كشته شده است‌

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ۝١۰

و چون كارنامه‌ها گشوده شود

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ۝١١

و چون آسمان پاره پاره گردد

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ۝١٢

و چون دوزخ فروزانده گردد

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ۝١۳

و چون بهشت نزديك آورده شود

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ۝١٤

هر كس بداند كه چه آماده ساخته است‌

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ۝١٥

پس سوگند مى‌خورم به اختران باز گردنده‌

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ۝١٦

سيارگان پنهان رونده‌

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ۝١۷

و سوگند به شب چون برود

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ۝١۸

و سوگند به صبح چون بدمد

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ۝١۹

كه آن بر خوانده پيام‌آورى گرامى است‌

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ۝٢۰

نيرومندى كه نزد [خداوند] صاحب عرش، صاحب مقام است‌

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ۝٢١

در آنجا فرمانش برند و امينش شمرند

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ۝٢٢

و همسخن شما ديوانه نيست‌

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ۝٢۳

و به راستى او [جبرئيل‌] را در افق آشكار ديده است‌

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ۝٢٤

و او در [گزاردن‌] وحى غيبى، بخيل نيست‌

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ۝٢٥

و آن سخن شيطان مطرود نيست‌

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ۝٢٦

پس به كجا مى‌رويد؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ۝٢۷

آن جز پندآموزى براى جهانيان نيست‌

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ۝٢۸

براى هر كس از شما كه بخواهد راستى و درستى پيشه كند

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٢۹

و نخواهيد مگر آنچه خداوند، كه پروردگار جهانيان است، بخواهد