مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

هنگامی که آسمان بشکافد

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

و هنگامی که ستارگان پراکنده شوند

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝۳

و هنگامی که دریاها شکافته شوند [و به هم بپیوندند]

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

و هنگامی که قبرها زیر و رو شوند،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

هرکسی آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده و باز پس نهاده بداند.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝۷

همان کسی که تو را آفرید و اندامت را درست و نیکو ساخت و متعادل و متناسب قرار داد،

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝۸

و تو را در هر نقش و صورتی که خواست ترکیب کرد.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝۹

این چنین نیست [که سبب ارتکاب گناهانتان مغرور بودنتان به بزرگواری پروردگار باشد]، بلکه روز جزا را تکذیب می کنید [و با این تکذیب، راه گناه را به روی خود باز می نمایید،]

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ۝١۰

و بی تردید بر شما نگهبانانی گماشته اند

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ۝١١

بزرگوارانی نویسنده

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

که آنچه را [از خیر و شر] انجام می دهید، می دانند [و ضبط می کنند.]

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ۝١۳

به یقین نیکان در نعمت فراوانی قرار دارند

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ۝١٤

و مسلماً گناهکاران در دوزخ اند

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

[که] روز پاداش در آن درآیند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

و آنان از دوزخ غایب نمی شوند

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۷

و تو چه می دانی روز جزا چیست؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۸

باز چه می دانی روز جزا چیست؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ۝١۹

روزی که کسی از کسی چیزی از عذاب را دفع نمی کند، و در آن روز، فرمان و حکم ویژه خداست.