مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ۝١

وای بر کم فروشان!

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ۝٢

آنان که چون از مردم کالایی را با پیمانه و وزنمی ستانند، تمام و کامل می ستانند،

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ۝۳

و چون برای آنان پیمانه و وزن کنند، کم می دهند.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ۝٤

آیا اینان یقین ندارند که حتماً بر انگیخته می شوند؟

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝٥

برای روزی بزرگ،

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٦

روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پا می ایستند.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ۝۷

این چنین نیست که می پندارند [در آن روز] یقیناً پرونده بدکاران در سجّین است.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ۝۸

و تو چه می دانی که سجّین چیست؟

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝۹

قضا و سرنوشتی حتمی [برای خائنان] است.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۰

وای در آن روز بر تکذیب کنندگان.

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝١١

آنان که همواره روز جزا را تکذیب می کنند.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

و آن را جز هر متجاوز گناه پیشه تکذیب نکند،

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

[که] هرگاه آیات ما را بر او خوانند می گوید: افسانه های پیشینیان است.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ۝١٤

این چنین نیست که می گویند، بلکه گناهانی که همواره مرتکب شده اند بر دل هایشان چرک و زنگار بسته است [که حقایق را افسانه می پندارند.]

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ۝١٥

این چنین نیست که آنان می پندارند، بلکه اینان در آن روز از پروردگارشان محجوب اند.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ۝١٦

سپس آنان بی تردید وارد دوزخ می شوند.

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝١۷

[به آنان] گویند: این است آن دوزخی که همواره تکذیبش می کردید.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ۝١۸

این چنین نیست [که این سبک مغزان درباره نیکان می پندارند] بلکه پرونده نیکان در علیّین است

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ۝١۹

تو چه می دانی علیّین چیست؟

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝٢۰

قضا و سرنوشتی حتمی [برای نیکان] است.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢١

مقربان آن را مشاهده می کنند.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ۝٢٢

بی تردید نیکان در نعمتی فراوانند

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٢۳

بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده و مناظر زیبای بهشت را با چشم سر و جمال محبوب را با چشم دل] می نگرند.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ۝٢٤

در چهره هایشان شادابی و طراوت نعمت را می یابی.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ۝٢٥

آنان را از باده ناب و طهوری که سربسته و مُهر و موم شده است، می نوشانند.

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ۝٢٦

مُهر و مومش مشک است، و رقابت کنندگان و مسابقه گران باید به سوی این نعمت ها بر یکدیگر پیشی گیرند،

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ۝٢۷

و [این باده ناب مُهر و موم شده،] آمیخته ای از «تسنیم» است

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢۸

[آن] چشمه ای که همواره مقربان از آن می نوشند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ۝٢۹

بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ۝۳۰

و هنگامی که بر آنان می گذشتند آنان را با اشاره چشم وابرو به مسخره می گرفتند،

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ۝۳١

و چون به خانواده خود بازمی گشتند [به سبب تمسخر مؤمنان] خوشحال و شادمان باز می گشتند،

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ۝۳٢

و هنگامی که مؤمنان را می دیدند، می گفتند: بی تردید اینان گمراه اند؛

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ۝۳۳

و حال آنکه کافران را بر مؤمنان نگهبان و مراقب نفرستاده بودند [که مراقب هدایت و گمراهی آنان باشند.]

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ۝۳٤

پس امروز همواره مؤمنان به کافران می خندند.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝۳٥

بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده] می نگرند

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ۝۳٦

که آیا کافران را در برابر آنچه همواره انجام می دادند کیفر داده اند؟