مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

Güneş'e ve onun parıltısına andolsun,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

Onu izlediği zaman Ay'a,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

Onu (Güneş) parıldattığı zaman gündüze,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

Onu sarıp-örttüğü zaman geceye,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

Göğe ve onu bina edene,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

Yere ve onu yayıp döşeyene,

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

Nefse ve ona 'bir düzen içinde biçim verene',

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

Sonra ona fücurunu (sınır tanımaz günah ve kötülüğünü) ve ondan sakınmayı ilham edene (andolsun).

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

Onu arındırıp-temizleyen gerçekten felah bulmuştur.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

Ve onu (isyanla, günahla, bozulmalarla) örtüp-saran da elbette yıkıma uğramıştır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Semud (halkı) azgınlığı dolayısıyla yalanladı;

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

En 'zorlu bedbahtları' ayaklandığında,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

Allah'ın elçisi onlara dedi ki: "Allah'ın (deneme için size gönderdiği) devesine ve onun su içme-sırasına dikkat edin."

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

Fakat, onu yalanladılar, deveyi yere yıkıp öldürdüler. Rableri de günahları dolayısıyla 'onları yerle bir etti, kırıp geçirdi'; orasını da dümdüz etti.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

(Allah, asla) Bunun sonucundan korkmaz.