مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

Hayır; bu şehre yemin ederim,

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

Ki sen, bu şehirde oturmakta iken,

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

Babaya ve doğan-çocuğa da.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

Andolsun, Biz insanı bir zorluk içinde yarattık.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

O, hiç kimsenin kendisine asla güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

O: "Yığınla mal tüketip-yok ettim" diyor.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

Kendisini hiç kimsenin görmediğini mi sanıyor?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

Biz ona iki göz vermedik mi?

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

Bir dil ve iki dudak?

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

Biz ona 'iki yol-iki amaç' gösterdik.

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

Ancak o, sarp yokuşa göğüs germedi.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

Sarp yokuşun ne olduğunu sana öğreten nedir?

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

Bir boynu çözmek (bir köleye özgürlük vermek)tir;

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

Ya da açlık gününde doyurmaktır,

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

Yakın olan bir yetimi,

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

Veya sürünen bir yoksulu.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

Sonra iman edenlerden, sabrı birbirlerine tavsiye edenlerden, merhameti birbirlerine tavsiye edenlerden olmak.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

İşte bunlar, sağ yanın adamlarıdır (Ashab-ı Meymene).

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

Ayetlerimizi inkar edenler ise, sol yanın adamlarıdır (Ashab-ı Meş'eme).

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

"Kapıları kilitlenmiş" bir ateş onların üzerinedir.