مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

Савганд ба шаб, он гоҳ ки чаҳонро бо торикиаш бипӯшад

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

ва савганд ба рӯз, он гоҳ ки ошкор шавад

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

ва савганд, ба он ки нару модаро биёфарид,

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

ки ҳосили кӯшишҳои шумо гуногун аст.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

Аммо касе, ки бахшоишу парҳезгорӣ кард

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

ва он беҳтаринро тасдиқ кард (калимаи тайибаро),

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

пас барои биҳишт омодааш мекунем.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

Аммо он кас кӣ бахиливу беэҳтиёҷӣ кард.

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

ва он беҳтаринро такзиб кард (дурӯғ баровард),

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

ӯро барои дӯзах омода месозем.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

Ва чун ҳалокаш даррасад, дороияш ба ҳолаш фоида набахшад.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

Ва он чӣ бар Мост, роҳнамоист.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

Ва аз они Мост он ҷаҳону ин чаҳон.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

Пас шуморо аз оташе, ки забона мезанад, метарсонам,

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

ҷуз аҳли бадбахтӣ ба он дарнаяфтад,

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

он ки дурӯғ баровард ва рӯйгардон шуд.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

Ва парҳезгортарин мардумро аз он дур доранд,

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

он кӣ моли худ мебахшояд ва покӣ меҷӯяд.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

Ва ҳеҷ касро бар (гардани) ӯ ҳаққе набошад, ки акнун мукофот хоҳад,

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

Ғайри ҷустани хушнудии Парвардигори баландмартабаи худ.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

Ва ба зудӣ хушнуд шавад.