مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

Савганд ба офтоб ва равшаниаш ба ҳангоми чошт

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

ва савганд ба моҳ чун аз паи он барояд

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

ва савганд, ба рӯз, чун дунёро равшан кунад

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

ва савганд ба шаб, чун рӯзро бипушад

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

ва савганд ба осмону он ки онро бино карда

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

ва савганд ба замину он ки онро бигустурда

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

ва савганд, ба нафсу он ки некӯяш биёфарида,

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

сипас бадиҳову парҳезгориҳояшро ба ӯ илҳом карда,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

ки ҳар ки дар покии нафс кӯшид, наҷот ёфт

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

ва ҳар кӣ дар палидиаш кӯшид, зиён кард.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Қавми Самуд аз рӯи саркашӣ дурӯғ бароварданд.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

Он гоҳ ки бадбахттаринашон бархост.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

Паёмбари Худо ба онҳо гуфт, ки модашутури Худрро бо навбати оби ӯро бигузоред!

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

Ӯро дурӯғ бароварданд ва шутурро куштанд. Пас Парвардигорашои ба сабаби гуноҳашод бар сарашон азоб овард ва бо хок яксон сохт.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

Ва Ӯ аз оқибати он наметарсад.