مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ۝١

Чун осмон шикофта шавад

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٢

ва ба фармони Парвардигораш гӯш диҳад ва ҳақ бувад, ки чунин кунад

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ۝۳

ва чун замин мунбасит (кашида ва паҳд) шавад

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ۝٤

ва ҳар чиро ки дар дарун дорад, берун партояд ва холӣ гардад

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٥

ва ба фармони Парвардигораш гӯш диҳад ва ҳақ бувад, ки чунин кунад.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ۝٦

Эй инсон, ту дар роҳи Парвардигорат ранҷи фаровон мекашӣ, пас мукофоти онро хоҳӣ дид.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ۝۷

Ҳар кас, ки номаашро ба дасти росташ диҳанд,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ۝۸

ба зудӣ осон аз ӯ ҳисоб кунанд

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ۝۹

ва шодмон назди касонаш бозгардад.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ۝١۰

Аммо ҳар кас, ки номааш аз пушти сар дода шавад,

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ۝١١

ба зудӣ, ки бигӯяд: «Вой бар ман, ки ҳалок шудам».

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ۝١٢

Ва ба оташи афрӯхта дарояд.

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ۝١۳

Ӯ дар дунё назди касонаш шодмон зиста буд.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ۝١٤

Ва мепиндошт, ки ҳаргиз бознахоҳад гашт.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ۝١٥

Оре, Парвардигораш ӯро медидааст.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ۝١٦

Пас ба шафақ савганд мехӯрам

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ۝١۷

ва савганд ба шабу ҳар чиро фурӯ пӯшад

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ۝١۸

ва савганд ба моҳ, чун пурра шавад,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ۝١۹

ки ба ҳоле баъд аз ҳоли дигар хоҳед расид.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝٢۰

Чӣ мешавад онҳоро, ки имон намеоваранд?

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ۝٢١

Ва чун Қуръон бар онҳо хонда шавад, саҷда намекунанд? (Саҷда).

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ۝٢٢

Балки кофирон такзиб мекунанд (дурӯғ мебароранд).

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ۝٢۳

Ва Худо ба он чӣ дар дил доранд, огоҳ аст.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ۝٢٤

Пас ононро ба азобе дардовар хушхабар деҳ

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ۝٢٥

ғайри онон, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, ки мукофоташонро поёне нест.