مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ۝١

Kur të dridhet toka me një të dridhur të fortë,

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ۝٢

Dhe toka ta hedhë barrët e veta,

وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا ۝۳

E njeriu “ç’është kjo” kur të thërret?

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ۝٤

Atë ditë ajo dot ë rrëfejë fshehtësitë e veta,

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ۝٥

Sepse e inspiron Zoti yt.

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ ۝٦

Atë ditë njerëzit do të paraqiten veç e veç, që t’u tregohen veprat e tyre;

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ۝۷

Ai cili punon mirë sa grima, e sheh atë,

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ۝۸

Por edhe kush bën keq, qoftë sa grima, do ta shohë.