مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

And olsun günəşə və onun saçdığı şəfəqə!

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

And olsun ondan sonra zühur edən aya!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

And olsun günəşi açıqlığa çıxardan gündüzə!

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

And olsun günəşi bürüyən gecəyə!

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

And olsun göyə və onu qurana!

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

And olsun yerə və onu döşəyənə!

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

And olsun nəfsə və onu yaradıb kamilləşdirənə,

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

ona günahları və Allahdan qorxmağı təlqin edənə!

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

Nəfsini günahdan təmizləyən uğur qazanmışdır.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

Onu günaha batıran isə ziyana uğramışdır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Səmud qövmü öz azğınlığı üzündən Allahın elçisini təkzib etdi.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

Onların ən bədbəxti dəvəni kəsməyə qalxdıqda

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

Allahın elçisi onlara dedi: “Allahın bu dişi dəvəsinə toxunmayın və onun su içməsinə mane olmayın!”

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

Onlar isə peyğəmbəri yalançı sayıb, dəvənin diz vətərini kəsdilər. Onların Rəbbi də bu günahlarına görə onların hamısını qırıb yerlə-yeksan etdi.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

Allah günahkarlara etdiyinin nəticəsindən çəkinməz!