مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

And içirəm bu şəhərə (Məkkəyə)!

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

Sən də o şəhərin sakinisən.

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

And olsun valideynə və onun törəməsinə!

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

Biz insanı çətinlik içində xəlq etdik.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

O, heç kəsin ona gücü çatmayacağınımı güman edir?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

O deyir: “Mən çoxlu var-dövlət sərf etmişəm!”

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

O, heç kəsin onu görməyəcəyinimi zənn edir?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

Məgər ona iki gözü Biz verməmişikmi?

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

Bir dillə iki dodaq verməmişikmi?

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

Onu iki yoxuşlu yola yönəltmədikmi?

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

O isə sərt yoxuşu aşmağa can atmadı.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

Sən nə bilirsən ki, sərt yoxuş nədir?

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

O, bir kölə azad etməkdir

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

və ya aclıq günündə möhtaca yemək verməkdir –

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

qohumluq əlaqəsi çatan bir yetimə,

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

yaxud aclıqdan yerə uzanmış kasıba!

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

Sonra isə o, iman gətirən, bir-birinə səbir və mərhəmət tövsiyə edənlərdən olmaqdır.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

Onlar sağ tərəf sahibləridir.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

Ayələrimizi inkar edənlər isə sol tərəf sahibləridir.

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

Od onların üzərində qapanacaqdır.