مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ۝١

خداى رحمان،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ۝٢

قرآن را آموخت- به پيامبر

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ۝۳

انسان را بيافريد

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ۝٤

او را سخن‌گفتن آموخت.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ۝٥

خورشيد و ماه به حساب [معينى‌] در كارند.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ۝٦

و گياه- گياه بى‌ساقه- و درخت سجده مى‌آرند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ۝۷

و آسمان را برافراشت و ترازو را- در ميان بندگان- بنهاد،

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ۝۸

كه در ترازو از حد مگذريد- تجاوز و خيانت مكنيد-.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ۝۹

و سنجش را به داد و انصاف برپا داريد- ترازو را راست داريد- و ترازو را مكاهيد- در سنجيدن و وزن‌كردن با كم‌دادن خيانت مكنيد-.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ۝١۰

و زمين را براى آدميان بنهاد.

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ۝١١

در آن ميوه‌هاست و خرمابنهاى غلاف‌دار- كه ميوه‌اش در غلاف است-.

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ۝١٢

و دانه‌هاى با برگ و كاه، و گياهان خوشبو.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را [اى پريان و آدميان،] دروغ مى‌انگاريد؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ۝١٤

آدمى را از گِلى خشك مانند سفال- گِل پخته كوزه‌گران- بيافريد.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ۝١٥

و پريان را از زبانه آتشى بى‌دود آفريد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١٦

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ۝١۷

خداوند دوخاور و خداوند دو باختر.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۸

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ۝١۹

آن دو دريا- آب شيرين و آب شور- را راه داد كه به هم رسند.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ۝٢۰

ميان آن دو حائلى است تا از حد نگذرند- به هم نياميزند-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢١

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٢٢

از آن دو [دريا] مرواريد درشت و خرد بيرون مى‌آيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ۝٢٤

و او راست كشتيهاى روان‌شده- يا بادبان برافراشته- در دريا همچون كوه‌ها- در بزرگى-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ۝٢٦

هر كه بر روى آن

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝٢۷

و ذات پروردگار تو، آن خداوند شكوه و ارجمندى، بماند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۸

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ۝٢۹

هر كه در آسمانها و زمين است از او [حاجت‌] مى‌خواهند هر روز وى در كارى است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۰

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ۝۳١

اى پريان و آدميان، زودا كه به [حساب‌] شما پردازيم.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٢

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ۝۳۳

اى گروه پريان و آدميان، اگر توانيد از مرزهاى آسمانها و زمين بگذريد- تا از حكم و قضاى من بگريزيد- پس بگذريد، نتوانيد گذشت مگر به توان و نيرويى- كه آن را نداريد-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٤

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ۝۳٥

بر شما پاره‌اى از آتش و دودى- يا مسى گداخته- فرستاده شود پس دفاع از يكديگر نتوانيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٦

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ۝۳۷

پس آنگاه كه آسمان شكافته شود، و همچون اديم سرخ‌فام گردد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۸

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۳۹

پس در آن روز هيچ آدمى و پرى را از گناهش نپرسند- زيرا رخساره هر كس نماينده حال اوست-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۰

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ۝٤١

بزهكاران به نشان رويشان- سياه رويى- شناخته شوند، پس به موهاى پيشانى و پاهاشان گرفته شوند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٢

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝٤۳

اين است دوزخى كه بزهكاران دروغش مى‌پنداشتند

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ۝٤٤

ميان دوزخ و ميان آب جوشان سوزان مى‌گردند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ۝٤٦

و براى كسى كه از ايستادن در پيشگاه پروردگار خويش- جايگاه حساب- بترسد دو بهشت است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۷

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ۝٤۸

كه پُر از شاخسارهايند- يا: داراى ميوه‌هاى گوناگون‌اند-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۹

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ۝٥۰

در آنها، دو چشمه روان است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥١

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ۝٥٢

در آنها، از هر ميوه‌اى دو گونه است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ۝٥٤

بر بالشها و بسترهايى تكيه زنند كه آستر آنها از ديباى ستبر است، و ميوه‌هاى آن دو بهشت نزديك و در دسترس است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝٥٦

در آنها زنان فروهشته چشم باشند كه پيش از ايشان- بهشتيان- هيچ آدمى و پرى آنان را نسوده باشد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۷

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٥۸

گويى كه ايشان بسان ياقوت و مرجان‌اند- در سرخى و روشنى و سپيدى و درخشش-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۹

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ۝٦۰

آيا پاداش نيكوكارى جز نيكى‌كردن است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦١

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ۝٦٢

و فروتر از آنها- نزديك آن دو بهشت- دو بهشت ديگر هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مُدْهَآمَّتَانِ ۝٦٤

آنچنان سبز كه به سياهى زند- چنان پُردرخت است كه سبز سير مى‌نمايد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ۝٦٦

در آنها دو چشمه جوشنده هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۷

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ۝٦۸

در آنها [درختان‌] ميوه و خرمابن و [درخت‌] انار هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۹

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ۝۷۰

در آنها زنان گزيده نيكو و زيبا هستند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷١

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ۝۷٢

حورانى- سياه چشمانى- دور از چشم بيگانگان در سراپرده‌ها هستند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۷٤

كه پيش از ايشان هيچ آدمى و پرى آنان را نسوده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ۝۷٦

بر بالشهاى سبز و فرشها و بسترهاى گرانمايه و نيكو تكيه زنند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۷

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝۷۸

بزرگ و والاست نام پروردگار تو، خداوند شكوه و ارجمندى.