مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ۝١

خداوند رحمان‌

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ۝٢

قرآن را آموزش داد

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ۝۳

انسان را آفريد

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ۝٤

به او زبان آموخت‌

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ۝٥

خورشيد و ماه، حسابى [معين‌] دارند

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ۝٦

و گياه و درخت سجده مى‌كنند

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ۝۷

و آسمان را برافراشت و معيار و ميزان مقرر داشت‌

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ۝۸

از بهر آنكه در ترازو از حد تجاوز مكنيد

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ۝۹

و وزن را دادگرانه به كار آوريد و در ترازو كمى و كاستى مياوريد

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ۝١۰

و زمين را براى جهانيان پديد آورد

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ۝١١

در آن [همه گونه‌] ميوه و خرماى پوشش‌دار هست‌

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ۝١٢

و دانه برگ‌دار و گياه خوشبو

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۳

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ۝١٤

انسان را از گل خشك همچون سفال، آفريد

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ۝١٥

و جن را از زبانه آتش پديد آورد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١٦

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ۝١۷

پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۸

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ۝١۹

دو دريا را كه به هم مى‌رسند درآميخت‌

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ۝٢۰

در ميان آنها برزخى است كه به همديگر تجاوز نكنند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢١

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٢٢

از آن دو در و مرجان بيرون مى‌آيد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۳

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ۝٢٤

و او راست كشتيهاى بادبان برافراشته كه چون كوهها در دريا روانند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢٥

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ۝٢٦

هر كس كه بر روى آن [زمين‌] است فناپذير است‌

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝٢۷

و [سرانجام‌] ذات پروردگارت كه شكوهمند و گرامى است، باقى مى‌ماند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۸

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ۝٢۹

هر آن كس كه در آسمانها و زمين است از او درخواست [امداد] دارد، او هر روزى در كار است‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۰

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ۝۳١

به زودى اى ثقلان [جن و انس‌] به [حساب‌] شما مى‌پردازيم‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٢

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ۝۳۳

اى گروه جن و انس اگر توانيد كه از گوشه و كنار آسمانها و زمين نفوذ كنيد، نفوذ كنيد، اما جز با نيرويى عظيم، نتوانيد به درون راه بريد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٤

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ۝۳٥

بر شما شعله‌اى بى‌دود و دودى بى‌شعله فرو فرستاده شود، ولى شما [هماورد نخواهيد شد و] كين نخواهيد ستاند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٦

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ۝۳۷

آنگاه كه آسمان از هم بشكافد و چون گل سرخ و روغن گداخته باشد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۸

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۳۹

در آن روز از هيچ انس و جن درباره گناهش پرسشى نشود

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۰

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ۝٤١

گناهكاران با نشانه‌هايشان شناخته شوند، آنگاه از موهاى پيشانى و پاهايشان گرفته [و به دوزخ افكنده‌] شوند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٢

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝٤۳

اين همان جهنمى است كه گناهكاران انكارش مى‌كردند

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ۝٤٤

در ميان آن و ميان آب گرمى جوشان مى‌گردند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٥

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ۝٤٦

و براى كسى كه از ايستادن در پيشگاه پروردگارش [براى حساب در حشر] هراسيده باشد، دو بوستان است‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۷

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ۝٤۸

[درختان آن دو بوستان‌] شاخه در شاخه‌اند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۹

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ۝٥۰

در آن دو [بوستان‌] دو چشمه هست كه روانند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥١

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ۝٥٢

در آن دو [بوستان‌]از هر ميوه‌اى دو گونه هست‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۳

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ۝٥٤

[بهشتيان‌] بر فرشهايى آرميده‌اند كه آسترهاى آنها از ابريشم ستبر است، و ميوه هر دو بوستان نزديك [و دسترس‌] است‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥٥

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝٥٦

در آنها [حوريان‌] چشم فروهشته [/قانع به همسر] هستند كه پيش از آنان هيچ انسان و هيچ جنى با آنان آميزش نكرده است‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۷

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٥۸

گويى آنان ياقوت و مرجانند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۹

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ۝٦۰

آيا جزاى نيكوكارى، جز نيكوكارى است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦١

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ۝٦٢

و جز آن دو نيز دو بوستان است‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۳

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُدْهَآمَّتَانِ ۝٦٤

كه سبز سير سيه‌تاب‌اند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦٥

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ۝٦٦

در آن دو، دو چشمه فواره‌زن هست‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۷

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ۝٦۸

در آن دو [درختان‌] ميوه و خرما و انار هست‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۹

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ۝۷۰

در آنها دوشيزگان نيكخو و زيبا روست‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷١

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ۝۷٢

حوريان پرده‌نشين در خيمه‌ها

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۳

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۷٤

پيش از آنان، هيچ انسان و هيچ جنى با آنان آميزش نكرده است‌

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷٥

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ۝۷٦

تكيه زده بر بالش‌[هاى‌] سبزرنگ و بر فرش‌[هاى‌] گرانمايه نيكو

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۷

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝۷۸

متبرك باد نام پروردگارت كه شكوهمند و گرامى است‌