مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ۝١

آيا خبر آن بلاى فراگير به تو رسيده است

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ۝٢

چهره‌هايى در آن روز ذلت بارند

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ۝۳

عمل [بيهوده‌] كرده و رنج [آخرت‌] برده‌اند

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ۝٤

[ناچار] به آتشى سوزان در آيند

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ۝٥

از چشمه‌اى داغ نوشانده شوند

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ۝٦

طعامى جز از خار تلخ ندارند

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ۝۷

كه نه فربه كند و نه گرسنگى زدايد

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ۝۸

چهره‌هايى در آن روز شاداب و متنعّمند

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ۝۹

از سعى خود خشنودند

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝١۰

در بهشت برينند

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ۝١١

در آن بيهوده‌اى نشنوند

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ۝١٢

در آن چشمه‌اى روان است

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ۝١۳

در آن جا تخت‌هايى است بلند

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ۝١٤

و جام‌هايى [در كنار چشمه‌] نهاده

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ۝١٥

و پشتى‌هايى به رديف چيده شده

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ۝١٦

و فرش‌هايى فاخر گسترده است

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ۝١۷

چرا شتر را نمى‌نگرند كه چطور آفريده شده

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ۝١۸

و به آسمان كه چگونه برافراشته شده

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ۝١۹

و به كوه‌ها كه چسان ميخ كوب شده‌اند

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ۝٢۰

و به زمين كه چگونه گسترده شده

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ۝٢١

پس پند ده كه تو تنها پند رسانى

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ۝٢٢

تو بر كفار گماشته و مراقب نيستى

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ۝٢۳

مگر آنكس كه پشت كند و كافر شود

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ۝٢٤

پس خدا او را به عذاب بزرگتر، عذاب مى‌كند

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ۝٢٥

همانا بازگشتشان به سوى ماست

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ۝٢٦

و آن‌گاه حسابشان با ماست