مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا ۝١

سوگند به فرستادگان پى‌درپى

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا ۝٢

كه سخت توفنده‌اند

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا ۝۳

و سوگند به نشر دهندگان به نشرى خاص

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا ۝٤

كه به وضوح و آشكار جدا كننده‌اند

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا ۝٥

و وحى را القا مى‌كنند

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ۝٦

براى [اتمام حجت و رفع‌] بهانه يا براى هشدار

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ ۝۷

كه آنچه وعده داده مى‌شويد قطعا رخ دادنى است

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ۝۸

پس وقتى كه ستارگان محو شوند

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ۝۹

و آن‌گاه كه آسمان شكافته شود

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ۝١۰

و آن‌گاه كه كوه‌ها از جا كنده شوند

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ۝١١

و آن‌گاه كه براى پيامبران تعيين وقت شود

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ۝١٢

براى چه روزى تعيين وقت شده است

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ۝١۳

براى روز جدايى [حق از باطل‌]

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۝١٤

و تو چه دانى كه روز جدايى چيست

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١٥

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٦

آيا ما پيشينيان را هلاك نكرديم

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ ۝١۷

سپس پسينيان [از مجرمان‌] را از پى آنها مى‌فرستيم

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ۝١۸

ما با مجرمان چنين مى‌كنيم

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۹

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ۝٢۰

آيا شما را از آبى ناچيز نيافريديم

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ ۝٢١

پس آن را در جايگاهى استوار نهاديم

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝٢٢

تا وقتى معلوم

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ ۝٢۳

پس توانا بوديم و نيكو تواناييم

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٢٤

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا ۝٢٥

آيا زمين را در برگيرنده [ى انسان‌ها] قرار نداديم

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا ۝٢٦

در حال حيات و در حال مرگشان

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا ۝٢۷

و كوه‌هاى استوار بلند در آن نهاديم و به شما آبى گوارا نوشانديم

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٢۸

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝٢۹

برويد به سوى همان چيزى كه تكذيبش مى‌كرديد

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ ۝۳۰

به سوى دودى سه شاخه به راه افتيد

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ ۝۳١

نه سايبان است و نه از لهيب آتش باز مى‌دارد

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ ۝۳٢

همانا آن [دوزخ‌] شراره‌هايى چون كاخ پرتاب مى‌كند

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ ۝۳۳

گويى اشترانى زردرنگند

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝۳٤

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ۝۳٥

اين روزى است كه سخن نمى‌گويند

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ۝۳٦

و به آنها رخصت داده نمى‌شود تا پوزش خواهند

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝۳۷

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ ۝۳۸

اين، روز فيصله [و سرنوشت ساز] است كه شما و پيشينيان را گرد مى‌آوريم

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ ۝۳۹

پس اگر نيرنگى داريد، در برابر من به كار گيريد

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۰

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٤١

همانا پارسايان زير سايه‌ها و كنار چشمه‌سارانند

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ۝٤٢

و ميوه‌هايى از آنچه خوش دارند

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝٤۳

به [پاداش‌] آنچه مى‌كرديد بخوريد و بياشاميد، گوارايتان باد

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝٤٤

بى‌ترديد ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤٥

واى در آن روز بر تكذيب‌كنندگان

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ ۝٤٦

[اى كافران‌] در اندك [زمان زندگى‌] بخوريد برخوردار شويد كه شما گناهكاريد

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۷

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ ۝٤۸

و چون به آنها گفته شود: ركوع كنيد، ركوع نمى‌كنند

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۹

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ۝٥۰

پس به كدامين سخن بعد از آن (قرآن) ايمان مى‌آورند