مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

قسم می خورم به این شهر،

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

در حالی که تو در آن جای داری

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

و سوگند به پدر و آنچه زاده است؛

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

همانا ما انسان را در رنج و زحمت آفریدیم.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

آیا گمان می کند که هرگز کسی بر او دست نیابد؟!

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

می گوید: ثروت فراوانی را [برای مبارزه با پیامبر و اسلام] تباه کرده ام!

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

آیا گمان می کند که هیچ کس او را ندیده است [که همه اعمال و کردارش را ثبت کند؟]

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

آیا برای او دو چشم قرار ندادیم؟

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

و یک زبان و دو لب؟

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

و او را به راه خیر و شر هدایت نکردیم [تا راه خیر را بگزیند و راه شر را واگذارد؟]

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

پس شتابان و با شدت به آن گردنه سخت وارد نشد؛

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

و تو چه می دانی آن گردنه سخت چیست؟

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

آزاد کردن برده،

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

یا طعام دادن در روز گرسنگی و قحطی،

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

به یتیمی خویشاوند،

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

یا مستمندی خاک نشین؛

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

علاوه بر [انجام] این [تکالیف]، از کسانی باشد که ایمان آورده اند و یکدیگر را به صبر و مهربانی سفارش کرده اند؛

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

اینان سعادتمندان اند؛

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

و کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان شقاوتمندان اند

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

بر آنان آتشی سرپوشیده احاطه دارد [که هیچ راه گریزی از آن ندارند.]