مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ ۝١

آن روز ثابت و حق [که وقوعش حتمی و تردیدناپذیر است،]

مَا ٱلْحَآقَّةُ ۝٢

آن روز ثابت و حق چیست؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ۝۳

و تو چه می دانی که آن روز ثابت و حق چیست؟

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ۝٤

[قوم] ثمود و عاد آن روز کوبنده را انکار کردند؛

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ۝٥

اما قوم ثمود با عذابی سرکش هلاک شدند،

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ۝٦

و اما قوم عاد با تندبادی بسیار سرد و طغیان گر نابود شدند،

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ۝۷

که خدا آن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنان مسلط کرد و [اگر آنجا بودی] می دیدی که آنان مانند تنه های پوسیده و پوک درختان خرما روی زمین افتاده [و هلاک شده اند.]

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ۝۸

آیا از آنان هیچ باقی مانده ای می بینی؟

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ۝۹

و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و مردم شهرهای زیر و رو شده [قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ۝١۰

و فرستاده پروردگارشان را نافرمانی کردند و خدا هم آنان را به عذابی سخت گرفت.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ۝١١

هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را در کشتی سوار کردیم،

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ۝١٢

تا آن را برای شما مایه تذکر و بیداری قرار دهیم و گوش شنوا آن را [به عنوان مایه عبرت و تذکر] حفظ کند.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ۝١۳

پس چون در صور یک بار دمیده شود،

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۝١٤

و زمین و کوه ها از جای خود برداشته شوند و هر دوی آنها یک باره درهم کوبیده و ریز ریز گردند!

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١٥

پس آن روز است که آن واقعه بزرگ واقع می شود؛

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ۝١٦

و آسمان بشکافد و در آن روز است که از هم گسسته و متلاشی گردد؛

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ۝١۷

و فرشتگان [برای اجرای دستورها حق] بر کناره ها و اطراف آسمان قرار می گیرند، ودر آن روز هشت فرشته، عرش پروردگارت را بر فراز همه آنها حمل می کنند.

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ۝١۸

آن روز [همه شما برای حسابرسی به پیشگاه خدا] عرضه می شوید در حالی که هیچ [عمل و نیّت] پوشیده ای از شما پنهان نمی ماند.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ۝١۹

اما کسی که پرونده اش را به دست راستش دهند، می گوید: [ای مردم!] پرونده مرا بگیرید و بخوانید.

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ۝٢۰

من یقین داشتم که حساب اعمالم را می بینم [به این سبب همه اعمالم را هماهنگ با احکام خدا انجام دادم و کردار بدم را اصلاح کردم.]

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ۝٢١

پس او در یک زندگی خوش و پسندیده ای است.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝٢٢

در بهشتی برین

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ۝٢۳

که میوه هایش در دسترس است.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ۝٢٤

[به آنان گویند:] بخورید و بیاشامید، گوارایتان باد به سبب اعمالی که در ایام گذشته انجام دادید؛

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ۝٢٥

و اما کسی که پرونده اعمالش را به دست چپش دهند، می گوید: ای کاش پرونده ام را دریافت نمی کردم،

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ۝٢٦

و نمی دانستم حساب من چیست؟

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ۝٢۷

ای کاش همان مرگ اول [که مرا از دنیا به آخرت انتقال داد] کارم را یکسره می کرد [و در نیستی ابد قرارم می داد،]

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ۝٢۸

ثروتم عذاب را از من دفع نکرد،

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ۝٢۹

قدرت و توانم از دست رفت.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ۝۳۰

[فرمان آید] او را بگیرید و در غل و زنجیرش کشید،

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ۝۳١

آن گاه به دوزخش دراندازید،

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ۝۳٢

سپس او را در زنجیری که طولش هفتاد ذرع است به بند کشید،

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ۝۳۳

زیرا او به خدای بزرگ ایمان نمی آورده

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۝۳٤

و مردم را به اطعام نیازمندان تشویق نمی کرده.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ۝۳٥

پس امروز او را در اینجا دوست مهربان و حمایت گری نیست؛

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ۝۳٦

و نه غذایی مگر چرکاب و کثافات [ی از بدن اهل دوزخ!]

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ۝۳۷

که آن را جز خطاکاران نمی خورند.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ۝۳۸

پس سوگند یاد می کنم به آنچه [از محسوسات] می بینید،

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ۝۳۹

و آنچه [از غیر محسوسات] نمی بینید،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ۝٤۰

بی تردید این قرآن، گفتار فرستاده ای بزرگوار است،

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ۝٤١

و آن گفتار یک شاعر نیست، ولی جز اندکی ایمان نمی آورید،

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ۝٤٢

و گفتار کاهن هم نیست، ولی جز اندکی متذکّر نمی شوید.

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٤۳

نازل شده از سوی پروردگار جهانیان است.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ۝٤٤

و اگر [او] پاره ای از گفته ها را به دروغ بر ما می بست،

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ۝٤٥

ما او را به شدت می گرفتیم،

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ۝٤٦

سپس رگ قلبش را پاره می کردیم؛

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ۝٤۷

در آن صورت هیچ کدام از شما مانع از عذاب او نبود،

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ۝٤۸

بی تردید این قرآن، وسیله پند و تذکری برای پرهیزکاران است.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ۝٤۹

و ما به یقین می دانیم که از میان شما انکارکنندگانی هست.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ۝٥۰

و این انکار قطعاً مایه حسرت کافران است،

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ۝٥١

و بی تردید این قرآن، حقّی یقینی است.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝٥٢

پس به نام پروردگارت تسبیح گوی.