مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا ۝١

قسم به رسولانی که از پی هم (بر خیر و سعادت خلق) فرستاده شدند.

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا ۝٢

قسم به فرشتگانی که به سرعت تند باد (به انجام حکم حق) می‌شتابند.

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا ۝۳

قسم به آنان که (وحی حق و شرع الهی را در جهان) نیکو نشر می‌دهند.

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا ۝٤

و قسم به حق آنان که (به حکم خدا راه هدایت را از ضلالت ممتاز کرده و بین حق و باطل را بر خلق) کاملا جدا می‌کنند.

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا ۝٥

و قسم به آنان که ذکر (خدا و کتاب الهی) را (به انبیاء) وحی می‌کنند.

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ۝٦

تا عذر و حجت (نیکان) و بیم و تهدید (بدان) شود.

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ ۝۷

(قسم به همه اینان) که آنچه (از ثواب و عقاب آخرت) به شما وعده دهند البته واقع خواهد شد.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ۝۸

وقتی که ستارگان همه بی نور و محو شوند.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ۝۹

و آن گاه که آسمان شکافته شود.

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ۝١۰

و آن گاه که کوهها (چون خاک بر دم باد) پراکنده شوند.

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ۝١١

و آن گاه که به رسولان، وقت (گواهی بر امتان) را اعلام کنند.

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ۝١٢

برای چه روزی وقت (وعده حق) معین شد؟

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ۝١۳

برای (روز قیامت) همان روزی که (بین حق و باطل و سعید و شقی) جدایی افتد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۝١٤

و تو چگونه توانی عظمت و سختی آن روز جدایی را تصور کنی؟

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١٥

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٦

آیا ما پیشینیان را (به کیفر کفر) هلاک نکردیم؟

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ ۝١۷

از پی آنان آیندگان را (که منکران قرآن باشند) نیز هلاک می‌کنیم.

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ۝١۸

ما بدکاران عالم را همین گونه هلاک می‌سازیم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۹

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ۝٢۰

آیا ما شما آدمیان را از آب نطفه بی قدر (بدین زیبایی) نیافریدیم؟

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ ۝٢١

و آن نطفه را (از صلب پدر) به قرارگاه استوار (رحم) منتقل ساختیم.

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝٢٢

تا مدتی معین و معلوم (در رحم بماند).

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ ۝٢۳

و ما تقدیر (مدت رحم و تعیین سرنوشت او تا ابد) کردیم که نیکو مقدّر (حکیمی) هستیم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٢٤

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا ۝٢٥

آیا ما زمین را جامع (حوایج و کفایت بر مسکن و هر امر بشر) قرار ندادیم؟

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا ۝٢٦

تا زندگان روی زمین تعیّش کنند و مردگان درونش پنهان شوند.

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا ۝٢۷

و در آن کوههای بلند برافراشتیم و (از ابر و باران) به شما آب زلال گوارا نوشانیدیم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٢۸

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝٢۹

(خطاب رسد: ای منکران) شما امروز به سوی آن دوزخی که تکذیب می‌کردید بروید.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ ۝۳۰

بروید زیر سایه دودهای آتش دوزخ که از سه جانب (شما را) احاطه کند.

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ ۝۳١

نه بر سر شما سایه خواهد افکند و نه از شرار آتش هیچ نجاتتان خواهد داد.

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ ۝۳٢

آن آتش هر شراری بیفکند شعله‌اش مانند قصری است.

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ ۝۳۳

گویی آن شراره (در بزرگی و رنگ) به شتران زرد موی مانند است.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝۳٤

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ۝۳٥

این روزی است که (کافران بر نجات خود) سخنی نتوانند گفت.

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ۝۳٦

و به آنها رخصت عذر خواهی نخواهند داد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝۳۷

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ ۝۳۸

این روز فصل (حکم و جدایی نیک و بد) است که شما را با همه در گذشتگان پیشین (به عرصه محشر) جمع گردانیده‌ایم.

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ ۝۳۹

پس اگر فکر و حیلتی (بر نجات خود) توانید بر من حیلت کنید.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۰

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٤١

(آن روز سخت) بندگان با تقوا و پرهیزگار در سایه درختان بهشت و طرف نهرهای جاری متنعّمند.

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ۝٤٢

و از هر نوع میوه مایل باشند فراوان فراهم است.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝٤۳

بخورید و بیاشامید که شما را گوارا باد به پاداش اعمال نیکی که در دنیا به جای می‌آوردید.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝٤٤

ما البته نیکوکاران عالم را چنین پاداش می‌دهیم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤٥

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ ۝٤٦

(ای کافران شما هم که ایمان به لذّات روحانی و تنعّم و نشاط ابدی آخرت ندارید پس به خوی حیوانیت) بخورید و تمتّع برید به عمر کوتاه دنیا که شما بسیار مردم بزهکاری هستید.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۷

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ ۝٤۸

و هرگاه به آنها گفته شود که نماز و طاعت خدا را به جای آرید اطاعت نکنند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۹

وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ۝٥۰

(این کافران) پس از آیات خدا (که آن را تکذیب کردند) باز به کدامین حدیث ایمان می‌آورند؟