مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

گاهی که آسمان بشکافد

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

و گاهی که ستارگان بپاشد (یا بریزد)

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝۳

و گاهی که دریاها شکافته شود

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

و گاهی که گورها برانگیخته شود

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

داند کسی چه پیش فرستاده است و چه پس آورده است‌

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

ای انسان چه چیزت فریفت (یا چه فریفته تو را) به پروردگار کریمت‌

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝۷

آنکه آفریدت پس راست آوردت پس معتدلت ساخت‌

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝۸

به هر پیکری که خواست تو را پرداخت‌

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝۹

نه چنین است بلکه تکذیب کنید به دین‌

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ۝١۰

و همانا بر شما است نگهبانانی‌

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ۝١١

گرامیانی نویسندگانی‌

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

دانند آنچه کنید

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ۝١۳

همانا نیکانند در نعمتها

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ۝١٤

و همانا گنهکارانند در دوزخ‌

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

چشندش روز دین‌

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

و نیستند ایشان از آن ناپدیدان‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۷

و ندانی تو چیست روز دین‌

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۸

پس ندانی تو چیست روز دین‌

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ۝١۹

روزی که دارا نیست کسی برای کسی چیزی و کار در آن روز خدا را است‌