مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ ۝١

آن فرودآینده‌

مَا ٱلْحَآقَّةُ ۝٢

چیست آن فرودآینده‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ۝۳

و ندانستت چیست فرودآینده‌

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ۝٤

تکذیب کردند ثمود و عاد به کوبنده‌

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ۝٥

اما ثمود پس نابود شدند به سرکشنده‌

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ۝٦

و اما عاد پس نابود شدند به بادی تندوزنده سرکش‌

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ۝۷

بگماردش بر ایشان هفت شب و هشت روز داشت روز پی‌درپی که بینی گروه را در آن بیهوش افتاده گوئیا آنانند تنه‌های نخل فروافتاده‌

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ۝۸

پس آیا می‌نگری برای ایشان بازماندگانی‌

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ۝۹

و آمد فرعون و آنان که پیش از او بودند و باژگون‌شدگان به گناه‌

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ۝١۰

پس سرپیچیدند فرستاده پروردگار خویش را پس بگرفتشان گرفتنی سخت‌

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ۝١١

همانا گاهی که فزونی گرفت آب سوارتان کردیم در رونده‌

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ۝١٢

تا بگردانیمش برای شما یادآوریی و بشنوندش گوشهائی شنونده‌

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ۝١۳

تا گاهی که دمیده شود در صور یک دمیدن‌

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۝١٤

و برداشته شوند زمین و کوه‌ها پس کوبیده شوند یک کوبیدن‌

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١٥

در آن روز فرود آید فرودآینده‌

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ۝١٦

و شکافت آسمان پس آن است در آن روز سست‌

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ۝١۷

و فرشته بر اطراف آن است و بردارد عرش پروردگارت را بر فراز ایشان در آن روز هشت تن‌

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ۝١۸

در آن روز عرضه شوید نهان نماند از شما نهان‌شونده‌

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ۝١۹

اما آنکه داده شد کتابش را به راستش گوید اینک بیائید بخوانید نامه مرا

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ۝٢۰

من می‌پنداشتم که رسنده‌ام به حساب خویش‌

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ۝٢١

پس او است در زندگانی خوشنود (پسندیده)

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝٢٢

در بهشتی بلند (افراشته)

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ۝٢۳

که چیده‌های آن است فرود و نزدیک‌

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ۝٢٤

بخورید و بنوشید گوارا باد شما را بدانچه گذشت از شما در روزگاران گذشته‌

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ۝٢٥

و اما آنکه داده شد نامه خویش را به چپش گوید کاشکیم داده نمی‌شدم نامه خویش را

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ۝٢٦

و نمی‌دانستم چیست حساب من‌

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ۝٢۷

کاش می‌بود آن گذرنده‌

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ۝٢۸

سودی نداد (بی‌نیاز نگردانید) مرا دارائیم‌

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ۝٢۹

برفت از من فرمانروائیم‌

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ۝۳۰

بگیریدش پس به زنجیرش کشید

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ۝۳١

سپس به دوزخش درآرید

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ۝۳٢

پس در زنجیری که درازیش هفتاد ذراع است او را بکشید

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ۝۳۳

که بود او ایمان نمی‌آورد به خدای بزرگ‌

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۝۳٤

و ترغیب نمی‌کرد به خوراندن بینوا

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ۝۳٥

پس نیستش امروز در اینجا دوستی‌

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ۝۳٦

و نه خوراکی جز از چرک دوزخیان‌

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ۝۳۷

نخورندش جز گنهکاران‌

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ۝۳۸

پس سوگند یاد نمی‌کنم بدانچه بینید

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ۝۳۹

و آنچه نبینید

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ۝٤۰

که آن است همانا سخن پیمبری گرامی‌

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ۝٤١

و نیست گفتار شاعری به کمی ایمان آورید

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ۝٤٢

و نه گفتار پیش‌گوئی به کمی یاد آورید

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٤۳

فرستادنی است از پروردگار عالمیان‌

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ۝٤٤

و اگر می‌بست بر ما پاره سخنان را

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ۝٤٥

هر آینه می‌گرفتیم از او به دست راست‌

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ۝٤٦

و سپس می‌بریدیم از او رگ گردن را

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ۝٤۷

و نبودش کسی از شما نگهدارنده‌

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ۝٤۸

و همانا آن است یادآوریی برای پرهیزکاران‌

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ۝٤۹

و همانا دانیم که از شما است تکذیب‌کنندگان‌

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ۝٥۰

و همانا آن است دریغی بر کافران‌

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ۝٥١

و همانا آن است در حقّ یقین‌

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝٥٢

پس تسبیح گوی به نام پروردگارت آن بزرگ‌