مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ۝١

Nun. Tako mi pera i onog što pišu!

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ ۝٢

Ti nisi milošću Gospodara svoga lud.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ ۝۳

A uistinu, ti ćeš imati nagradu neprekidnu,

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ ۝٤

I uistinu, ti si naravi uzvišene, divne.

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ۝٥

Pa vidjećeš (Muhammede) i vidjeće,

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ۝٦

Koji je od vas zaluđen.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ۝۷

Doista, Gospodar tvoj - On je Najbolji znalac onog ko je zalutao s puta Njegovog i On je Najbolji znalac upućenih.

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ۝۸

Zato ne slušaj poricatelje -

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ۝۹

Voljeli bi da popustiš, pa bi popustili -

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ ۝١۰

I ne slušaj svakog zakletnika prezrenog,

هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ ۝١١

Klevetnika, koji hoda s potvorom,

مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

Sprečavatelja dobrog, prestupnika, grješnika,

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ۝١۳

Nasilnika, sem toga kopileta,

أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ ۝١٤

Jer je imalac bogatstva i sinova.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٥

Kad mu se uče ajeti Naši, rekne: "Priče ranijih!"

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ۝١٦

Obilježićemo ga na surli!

إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ۝١۷

Uistinu! Mi smo ih iskušavali kao što smo iskušavali vlasnike bašče, kad su se zakleli da će je sigurno ujutro obrati:

وَلَا يَسْتَثْنُونَ ۝١۸

A ne zatražiše izuzeće,

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ۝١۹

Pa je obiđe taifun od Gospodara tvog - a oni su bili usnuli -

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ۝٢۰

Pa osvanu kao posječena.

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ۝٢١

Tad su se jutrom dozivali:

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ۝٢٢

"Poranite na nasad svoj, ako ste berači."

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ۝٢۳

Pa su otišli i oni su šaputali:

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ ۝٢٤

"Neće vam danas u nju nikako ući siromah",

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ ۝٢٥

I poraniše za sprječavanje kadri.

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ۝٢٦

Pa pošto je vidješe, rekoše: "Doista, mi smo zalutali.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۝٢۷

Naprotiv! Mi smo lišeni!"

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ۝٢۸

Reče srednji njihov: "Zar vam nisam rekao zašto ne slavite?"

قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ۝٢۹

Rekoše: "Slava Gospodaru našem, uistinu, mi smo bili zalimi."

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ ۝۳۰

Pa oni priđoše jedan drugom, koreći se.

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ۝۳١

Rekoše: "O teško nama! Uistinu, mi smo bili oni koji prevršuju.

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ۝۳٢

Možda će Gospodar naš da nam zamijeni bolju od ove. Uistinu, mi Gospodaru svom žudimo."

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ۝۳۳

Takva je kazna. A doista je kazna Ahireta veća - kad bi znali!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝۳٤

Uistinu, bogobojazni će imati kod Gospodara svog bašče zadovoljstva.

أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ۝۳٥

Pa hoćemo li tretirati muslimane kao prestupnike?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ۝۳٦

[ta vam je? Kako prosuđujete?

أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ ۝۳۷

Ili, imate li vi knjigu u kojoj učite,

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ۝۳۸

Da ćete vi uistinu imati u njoj šta odaberete?

أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ۝۳۹

Ili, imate li vi zakletve od Nas dalekosežne - do Dana kijameta, da ćete uistinu imati vi šta dosudite?

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ۝٤۰

Pitaj ih, koji od njih je tome jamac!

أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ۝٤١

Ili imaju oni ortake? Pa neka dovedu ortake svoje, ako istinu govore.

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ۝٤٢

Na Dan kad se otkrije potkoljenica, i pozovu na sedžde - pa ne mognu,

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ۝٤۳

Oboreni biće pogledi njihovi, prekriće ih poniženje; a doista su oni bili pozivani na sedžde i bili su oni zdravi.

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ۝٤٤

Pa ostavi Mene i onog ko poriče ovaj hadis Približavaćemo ih postepeno, odakle ne znaju.

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ۝٤٥

I pustiću im, uistinu, spletka Moja je jaka.

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ۝٤٦

Zar njih pitaš za nagradu? - pa su oni globom opterećeni!

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ۝٤۷

Ili je kod njih nevidljivo, pa oni pišu?

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ ۝٤۸

Pa strpi se radi presude Gospodara tvog, i ne budi kao saputnik (velike) ribe, kad je povikao, a on je bio očajan.

لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ ۝٤۹

I da ga nije stigla blagodat od Gospodara njegovog, doista bi bio izbačen na pusto mjesto i on bi bio prekoren.

فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝٥۰

Pa ga je odabrao Gospodar njegov te ga učinio (jednim) od pravednih.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ ۝٥١

I gotovo da oni koji ne vjeruju učine pogledima svojim da ti poklizneš pošto su čuli Opomenu, i govore: "Doista je on luđak."

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ۝٥٢

A on je samo Opomena svjetovima.