مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يسٓ ۝١

Ja. Sin.

وَٱلْقُرْءَانِ ٱلْحَكِيمِ ۝٢

Tako Mi Kur'ana mudrog,

إِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝۳

Uistinu, ti si (jedan) od izaslanika,

عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ۝٤

Na putu pravom:

تَنزِيلَ ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ۝٥

Objavom Moćnog, Milosrdnog,

لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمْ فَهُمْ غَٰفِلُونَ ۝٦

Da opominješ ljude čiji očevi nisu bili opominjani, pa su oni nemarni.

لَقَدْ حَقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَىٰٓ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝۷

Doista se obistinila Riječ na većini njih, pa oni ne vjeruju.

إِنَّا جَعَلْنَا فِىٓ أَعْنَٰقِهِمْ أَغْلَٰلًۭا فَهِىَ إِلَى ٱلْأَذْقَانِ فَهُم مُّقْمَحُونَ ۝۸

Uistinu! Mi smo na vratovima njihovim načinili okove, pa su oni do brada, zato su oni uzdignutih glava.

وَجَعَلْنَا مِنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّۭا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّۭا فَأَغْشَيْنَٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ۝۹

I načinili smo ispred njih barijeru i iza njih barijeru, pa ih prekrili - zato oni ne vide.

وَسَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝١۰

A isto im je, opominjao ih ili ih ne opominjao - (oni) neće vjerovati.

إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكْرَ وَخَشِىَ ٱلرَّحْمَٰنَ بِٱلْغَيْبِ ۖ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍۢ وَأَجْرٍۢ كَرِيمٍ ۝١١

Jedino opominješ onog ko slijedi Opomenu i boji se Milostivog u nevidljivosti. Zato ga obraduj oprostom i nagradom plemenitom.

إِنَّا نَحْنُ نُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا۟ وَءَاثَٰرَهُمْ ۚ وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ فِىٓ إِمَامٍۢ مُّبِينٍۢ ۝١٢

Uistinu! Mi, Mi ćemo oživiti mrtve, a pišemo šta su unaprijed poslali, i tragove njihove. A svaku stvar - pobrojat ćemo je u Vodiču jasnom.

وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا أَصْحَٰبَ ٱلْقَرْيَةِ إِذْ جَآءَهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ۝١۳

I navedi im primjer stanovnika grada, kad mu dođoše izaslanici;

إِذْ أَرْسَلْنَآ إِلَيْهِمُ ٱثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍۢ فَقَالُوٓا۟ إِنَّآ إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ ۝١٤

Kad poslasmo njima dvojicu - pa porekoše njih dvojicu - te pojačasmo trećim, te rekoše: "Uistinu, mi smo vama izaslanici!"

قَالُوا۟ مَآ أَنتُمْ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَمَآ أَنزَلَ ٱلرَّحْمَٰنُ مِن شَىْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ ۝١٥

Rekoše: "Vi ste samo smrtnici slični nama, a nije objavio Milostivi ništa; vi samo lažete!"

قَالُوا۟ رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّآ إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ۝١٦

Rekoše: "Gospodar naš zna. Uistinu, mi smo vama izaslanici,

وَمَا عَلَيْنَآ إِلَّا ٱلْبَلَٰغُ ٱلْمُبِينُ ۝١۷

A na nama je jedino dostava jasna."

قَالُوٓا۟ إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ ۖ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا۟ لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ۝١۸

Rekoše: "Uistinu, mi s vama zlo slutimo; ako ne odustanete, sigurno ćemo vas kamenovati, i sigurno će vas od nas dotaći kazna bolna."

قَالُوا۟ طَٰٓئِرُكُم مَّعَكُمْ ۚ أَئِن ذُكِّرْتُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ مُّسْرِفُونَ ۝١۹

(Izaslanici) rekoše: "Vaša zla kob je sa vama! Zar zato što ste opomenuti? Naprotiv, vi ste ljudi koji pretjeruju."

وَجَآءَ مِنْ أَقْصَا ٱلْمَدِينَةِ رَجُلٌۭ يَسْعَىٰ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱتَّبِعُوا۟ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝٢۰

I dođe s najdaljeg kraja grada čovjek, trčeći. Reče: "O narode moj! Slijedite izaslanike!

ٱتَّبِعُوا۟ مَن لَّا يَسْـَٔلُكُمْ أَجْرًۭا وَهُم مُّهْتَدُونَ ۝٢١

Slijedite onog ko od vas ne traži nagradu, a oni su upućeni.

وَمَا لِىَ لَآ أَعْبُدُ ٱلَّذِى فَطَرَنِى وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ۝٢٢

I zašto (da) ja ne obožavam Onog ko me je stvorio, a Njemu ćete biti vraćeni?

ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدْنِ ٱلرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّۢ لَّا تُغْنِ عَنِّى شَفَٰعَتُهُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا يُنقِذُونِ ۝٢۳

Zar da uzmem mimo Njega bogove? Ako mi Milostivi želi štetu, neće mi njihovo posredovanje koristiti nimalo, niti će me oni spasiti.

إِنِّىٓ إِذًۭا لَّفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ ۝٢٤

Uistinu, ja bih tad bio u zabludi očitoj.

إِنِّىٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمْ فَٱسْمَعُونِ ۝٢٥

Uistinu! Ja vjerujem u Gospodara vašeg, zato me čujte!"

قِيلَ ٱدْخُلِ ٱلْجَنَّةَ ۖ قَالَ يَٰلَيْتَ قَوْمِى يَعْلَمُونَ ۝٢٦

Rečeno je: "Uđi u Džennet." Rekao je: "O da moj narod zna,

بِمَا غَفَرَ لِى رَبِّى وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُكْرَمِينَ ۝٢۷

Zašto mi je oprostio Gospodar moj i učinio me od počašćenih!"

۞ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِن جُندٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ ۝٢۸

I nismo na narod njegov poslije njega spustili nikakvu vojsku s neba, i nismo (nikad) spuštali.

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ خَٰمِدُونَ ۝٢۹

Bio je samo krik jedan, tad gle: oni ugašeni.

يَٰحَسْرَةً عَلَى ٱلْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ۝۳۰

O žalosti nad robovima! Nije im došao nijedan poslanik, a da mu se nisu rugali!

أَلَمْ يَرَوْا۟ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ ٱلْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ۝۳١

Zar ne vide koliko smo prije njih uništili naraštaja, da im se oni ne vraćaju?

وَإِن كُلٌّۭ لَّمَّا جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ۝۳٢

A svi zajedno će kod nas biti privedeni.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلْأَرْضُ ٱلْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَٰهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّۭا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ۝۳۳

A znak za njih je zemlja zamrla: oživljavamo je i izvodimo iz nje žito, pa od njega jedu;

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّٰتٍۢ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَٰبٍۢ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ ٱلْعُيُونِ ۝۳٤

I načinili smo na njoj bašče od palmi i loza, i provrili smo na njoj izvore,

لِيَأْكُلُوا۟ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ۝۳٥

Da jedu od voća njenog - a nisu to uradile ruke njihove. Pa zar neće zahvaljivati?

سُبْحَٰنَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ۝۳٦

Slava neka je Onom koji je stvorio parove svega: od onog šta izrasta iz zemlje, i od duša njihovih, i od onog šta ne znaju!

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ ۝۳۷

A znak za njih je noć: povlačimo od nje dan, tad gle! oni zamračeni.

وَٱلشَّمْسُ تَجْرِى لِمُسْتَقَرٍّۢ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ ۝۳۸

I Sunce plovi staništu svom. To je diktat Moćnog, Znalca;

وَٱلْقَمَرَ قَدَّرْنَٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلْعُرْجُونِ ٱلْقَدِيمِ ۝۳۹

I Mjesec, odredili smo mu faze dok se vraća kao grančica stara.

لَا ٱلشَّمْسُ يَنۢبَغِى لَهَآ أَن تُدْرِكَ ٱلْقَمَرَ وَلَا ٱلَّيْلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِ ۚ وَكُلٌّۭ فِى فَلَكٍۢ يَسْبَحُونَ ۝٤۰

Sunce - ne treba njemu da dostigne Mjesec, niti noći da pretekne dan. A svakoje u orbiti plovi.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۝٤١

I znak im je što smo Mi nosili potomke njihove u lađi natovarenoj.

وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَ ۝٤٢

I stvorili smo za njih nešto njoj slično, (na čemu) se transportuju,

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ۝٤۳

A ako htjednemo, potopićemo ih, pa im neće biti pomoći, niti će oni biti izbavljeni,

إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَمَتَٰعًا إِلَىٰ حِينٍۢ ۝٤٤

Izuzev milošću od Nas, i (kao) uživanje do izvjesnog vremena.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُوا۟ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ۝٤٥

I kad im se kaže: "Bojte se onog šta je ispred vas i šta je iza vas, da bi vam se smilovalo."

وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍۢ مِّنْ ءَايَٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ۝٤٦

I nije im došao nijedan znak od znakova Gospodara njihovog, a da nisu bili od njega odvraćeni!

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ۝٤۷

I kad im se kaže: "Udjeljujte od onog čim vas je opskrbio Allah", govore oni koji ne vjeruju, onima koji vjeruju: "Zar da hranimo onog koga bi, da je htio Allah, nahranio? Vi ste samo u zabludi očitoj!"

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ۝٤۸

I govore: "Kad će ova prijetnja, ako ste istiniti?"

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ۝٤۹

Očekuju samo krik jedan, obuzeće ih, a oni će se prepirati.

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةًۭ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ۝٥۰

Tad neće moći wasijet (sačiniti), niti će se porodicama svojim vratiti.

وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ۝٥١

I puhnuće se u sur, tad gle: oni iz kabura ka Gospodaru svom hitaju.

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ۜ ۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلْمُرْسَلُونَ ۝٥٢

Reći će: "O teško nama! Ko nas podiže iz spavališta našeg?" "Ovo je ono šta je obećavao Milostivi, a Istinu su govorili izaslanici."

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ۝٥۳

Biće samo krik jedan, tad gle: oni svi kod Nas privedeni!

فَٱلْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌۭ شَيْـًۭٔا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝٥٤

Pa Danas neće duši biti učinjen zulm nimalo, i bićete plaćeni jedino kako ste radili.

إِنَّ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ ٱلْيَوْمَ فِى شُغُلٍۢ فَٰكِهُونَ ۝٥٥

Uistinu, stanovnici Dženneta će Danas biti zauzeti, veseli,

هُمْ وَأَزْوَٰجُهُمْ فِى ظِلَٰلٍ عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ ۝٥٦

Oni i žene njihove, u sjenci, na divanima naslonjeni;

لَهُمْ فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ ۝٥۷

Imaće oni u njemu voće, i imaće oni šta zatraže.

سَلَٰمٌۭ قَوْلًۭا مِّن رَّبٍّۢ رَّحِيمٍۢ ۝٥۸

"Selam!" - biće riječ Gospodara Milosrdnog.

وَٱمْتَٰزُوا۟ ٱلْيَوْمَ أَيُّهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝٥۹

"I odvojite se Danas o prestupnici!"

۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَٰبَنِىٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا۟ ٱلشَّيْطَٰنَ ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ۝٦۰

Zar vam nisam naložio, o sinovi Ademovi, da ne obožavate šejtana? Uistinu, on vam je neprijatelj otvoreni -

وَأَنِ ٱعْبُدُونِى ۚ هَٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ۝٦١

Već da Mene obožavate? Ovo je put pravi.

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّۭا كَثِيرًا ۖ أَفَلَمْ تَكُونُوا۟ تَعْقِلُونَ ۝٦٢

I zaista je između vas zaveo mnoštvo veliko. Pa zar niste razumjeli?

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ ۝٦۳

Ovo je Džehennem kojim vam je prijećeno!

ٱصْلَوْهَا ٱلْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ۝٦٤

Pržite se njime Danas što niste vjerovali.

ٱلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ۝٦٥

Danas ćemo zapečatiti usta njihova, a govoriće Nam ruke njihove, i svjedočiće noge njihove, za ono šta su zaradili.

وَلَوْ نَشَآءُ لَطَمَسْنَا عَلَىٰٓ أَعْيُنِهِمْ فَٱسْتَبَقُوا۟ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبْصِرُونَ ۝٦٦

A da smo htjeli, sigurno bismo ugasili oči njihove, te bi se utrkivali putem, pa kako bi vidjeli?

وَلَوْ نَشَآءُ لَمَسَخْنَٰهُمْ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمْ فَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ مُضِيًّۭا وَلَا يَرْجِعُونَ ۝٦۷

I da smo htjeli, sigurno bismo ih preoblikovali u mjestu njihovom, pa ne bi mogli otići, niti se vratiti.

وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى ٱلْخَلْقِ ۖ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ۝٦۸

A onog koga poživimo, unazadimo ga u stvaranju, pa zar ne shvataju?

وَمَا عَلَّمْنَٰهُ ٱلشِّعْرَ وَمَا يَنۢبَغِى لَهُۥٓ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ وَقُرْءَانٌۭ مُّبِينٌۭ ۝٦۹

I nismo ga poučili pjesništvu, niti mu priliči, to je samo Opomena i Kur'an jasni,

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّۭا وَيَحِقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ۝۷۰

Da opomene onog ko je živ, i obistini Riječ protiv nevjernika.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا خَلَقْنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَآ أَنْعَٰمًۭا فَهُمْ لَهَا مَٰلِكُونَ ۝۷١

Zar ne vide da smo Mi stvorili za njih - od onog šta su uradile ruke Naše - stoku, pa su oni njeni gospodari?

وَذَلَّلْنَٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ ۝۷٢

I potčinili smo ih njima, pa su od njih jahalice njihove, i od njih jedu.

وَلَهُمْ فِيهَا مَنَٰفِعُ وَمَشَارِبُ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ۝۷۳

I imaju oni u njima korist i piće; pa zar neće zahvaljivati?

وَٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةًۭ لَّعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ ۝۷٤

A uzimaju mimo Allaha bogove, da bi se oni pomogli.

لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٌۭ مُّحْضَرُونَ ۝۷٥

Ne mogu im (dati) pomoć i oni su za njih vojska privedenih.

فَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۝۷٦

Zato neka te ne žalosti govor njihov. Uistinu! Mi znamo šta kriju i šta objelodanjuju.

أَوَلَمْ يَرَ ٱلْإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقْنَٰهُ مِن نُّطْفَةٍۢ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌۭ مُّبِينٌۭ ۝۷۷

Zar ne vidi čovjek da smo ga Mi stvorili od kapi sperme, pa gle! on protivnik otvoreni.

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًۭا وَنَسِىَ خَلْقَهُۥ ۖ قَالَ مَن يُحْىِ ٱلْعِظَٰمَ وَهِىَ رَمِيمٌۭ ۝۷۸

I Nama navodi primjer, a zaboravio je stvaranje svoje. Govori: "Ko će oživiti kosti - a one budu truhle?"

قُلْ يُحْيِيهَا ٱلَّذِىٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ۝۷۹

Reci: "Oživiće ih ko ih je sazdao prvi put, a On je o svakom stvaranju Znalac,

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلْأَخْضَرِ نَارًۭا فَإِذَآ أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ ۝۸۰

Koji vam je iz drveta zelenog načinio vatru, pa gle! vi od nje pripaljujete."

أَوَلَيْسَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُم ۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلْخَلَّٰقُ ٱلْعَلِيمُ ۝۸١

Zar nije Onaj koji je stvorio nebesa i Zemlju kadar da stvori slične njima? Svakako!, a On je Tvorac, Znalac!

إِنَّمَآ أَمْرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيْـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ۝۸٢

Zaista, komanda Njegova kad nešto želi, jest da mu rekne: "Budi!" - tad biva.

فَسُبْحَٰنَ ٱلَّذِى بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍۢ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ۝۸۳

Pa slavljen neka je Onaj u ruci čijoj je vlast svake stvari, a Njemu se vraćate!