مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

Tako Mi Sunca i svjetla njegova,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

i Mjeseca kada ga prati,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

i dana kada ga vidljivim učini,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

i noći kada ga zakloni,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

i neba i Onoga koji ga sazda,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

i Zemlje i Onoga koji je ravnom učini,

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

i duše i Onoga koji je stvori

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

pa joj put dobra i put zla shvatljivim učini,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

uspjeće samo onaj ko je očisti,

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

a biće izgubljen onaj ko je na stranputicu odvodi!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Semud je zbog obijesti svoje poricao:

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

kad se jedan nesretnik između njih podigao,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

Allahov poslanik im je doviknuo: "Brinite se o Allahovoj kamili i vremenu kad treba da pije!",

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

ali mu oni nisu povjerovali, već su je zaklali – i Gospodar njihov ih je zbog grijeha njihovih uništio i do posljednjeg istrijebio,

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

i ne strahujući zbog toga od odgovornosti.