مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١

Kada se Događaj dogodi –

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۝٢

događanje njegovo niko neće poricati –

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ۝۳

neke će poniziti, a neke uzvisiti;

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ۝٤

kad se Zemlja jako potrese

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ۝٥

i brda se u komadiće zdrobe,

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ۝٦

i postanu prašina razasuta,

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ۝۷

vas će tri vrste biti:

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝۸

oni sretni – ko su sretni?!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝۹

i oni nesretni – ko su nesretni?!

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ۝١۰

i oni prvi – uvijek prvi!

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝١١

Oni će Allahu bliski biti

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝١٢

u džennetskim baščama naslada –

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

biće ih mnogo od naroda drevnih,

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ۝١٤

a malo od kasnijih –

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ۝١٥

na divanima izvezenim,

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ۝١٦

jedni prema drugima na njima će naslonjeni biti;

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ۝١۷

služiće ih vječno mladi mladići,

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ۝١۸

sa čašama i ibricima i peharom punim pića iz izvora tekućeg –

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ۝١۹

od koga ih glava neće boljeti i zbog kojeg neće pamet izgubiti –

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ۝٢۰

i voćem koje će sami birati,

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ۝٢١

i mesom ptičijim kakvo budu željeli.

وَحُورٌ عِينٌۭ ۝٢٢

U njima će biti i hurije očiju krupnih,

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ۝٢۳

slične biseru u školjkama skrivenom –

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۝٢٤

kao nagrada za ono što su činili.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ۝٢٥

U njima neće slušati prazne besjede ni govor grješni,

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ۝٢٦

nego samo riječi: "Mir, mir!"

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ۝٢۷

A onî sretni – ko su sretni?!

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ۝٢۸

Biće među lotosovim drvećem bez bodlji,

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ۝٢۹

i među bananama plodovima nanizanim

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ۝۳۰

i u hladovini prostranoj,

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ۝۳١

pored vode tekuće

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ۝۳٢

i usred voća svakovrsnog

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ۝۳۳

kojeg će uvijek imati i koje neće zabranjeno biti,

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ۝۳٤

i na posteljama uzdignutim.

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ۝۳٥

Stvaranjem novim Mi ćemo hurije stvoriti

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ۝۳٦

i djevicama ih učiniti

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ۝۳۷

milim muževima njihovim, i godina istih

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۳۸

za one sretne;

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝۳۹

biće ih mnogo od naroda drevnih,

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ۝٤۰

a mnogo i od kasnijih.

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ۝٤١

A onî nesretni – ko su nesretni?!

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ۝٤٢

Oni će biti u vatri užarenoj i vodi ključaloj

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ۝٤۳

i u sjeni dima čađavog,

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ۝٤٤

u kojoj neće biti svježine ni ikakve dobrine.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ۝٤٥

Oni su prije toga raskošnim životom živjeli

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ۝٤٦

i uporno teške grijehe činili

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۝٤۷

i govorili: "Zar kada umremo i zemlja i kosti postanemo – zar ćemo zbilja biti oživljeni,

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ۝٤۸

zar i drevni naši preci?"

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ۝٤۹

Reci: "I drevni i kasniji,

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝٥۰

u određeno vrijeme, jednog određenog dana biće sakupljeni,

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ۝٥١

i tada ćete vi, o zabludjeli, koji poričete oživljenje,

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ۝٥٢

sigurno, s drveta Zekkum jesti,

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ۝٥۳

i njime ćete trbuhe puniti,

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ۝٥٤

pa zatim na to ključalu vodu piti,

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ۝٥٥

poput kamila koje ne mogu žeđ ugasiti";

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝٥٦

to će na onome svijetu biti gošćenje njihovo!

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ۝٥۷

Mi vas stvaramo – pa zašto ne povjerujete?

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ۝٥۸

Kažite vi Meni: da li sjemenu koje ubacujete

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ۝٥۹

vi oblik dajete ili Mi to činimo?

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۝٦۰

Mi određujemo kada će ko od vas umrijeti, i niko nas ne može spriječiti

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ۝٦١

da likove vaše izmijenimo i da vas iznova u likovima koje vi ne poznajete stvorimo.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ۝٦٢

Poznato vam je kako ste prvi put stvoreni, pa zašto se ne urazumite?

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ۝٦۳

Kažite vi Meni: šta biva sa onim što posijete?

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ۝٦٤

Da li mu vi dajete snagu da niče, ili to Mi činimo?

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ۝٦٥

Ako hoćemo možemo ga u suho rastinje pretvoriti, pa biste se snebivali:

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ۝٦٦

"Mi smo, doista, oštećeni,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۝٦۷

čak smo svega lišeni!"

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ۝٦۸

Kažite vi Meni: vodu koju pijete –

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ۝٦۹

da li je vi ili Mi iz oblaka spuštamo?

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ۝۷۰

Ako želimo, možemo je slanom učiniti – pa zašto niste zahvalni?

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ۝۷١

Kažite vi Meni: vatru koju palite –

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ۝۷٢

da li drvo za nju vi ili Mi stvaramo?

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ۝۷۳

Mi činimo da ona podsjeća i da bude korisna onima koji konače;

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝۷٤

zato hvali Gospodara svoga Veličanstvenog!

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ۝۷٥

I kunem se časom kad se zvijezde gube –

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ۝۷٦

a to je, da znate, zakletva velika,

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ۝۷۷

on je, zaista, Kur'an plemeniti

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ۝۷۸

u Knjizi brižljivo čuvanoj –

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ۝۷۹

dodirnuti ga smiju samo oni koji su čisti,

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۸۰

on je Objava od Gospodara svjetova.

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ۝۸١

Pa, kako ovaj govor omalovažavate

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ۝۸٢

i umjesto zahvalnosti što vam je hrana darovana – vi u njega ne vjerujete?

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ۝۸۳

A zašto vi kad duša do guše dopre,

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ۝۸٤

i kad vi budete tada gledali,

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ۝۸٥

a Mi smo mu bliži od vas, ali vi ne vidite,

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ۝۸٦

zašto je onda kad niste u tuđoj vlasti

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ۝۸۷

ne povratite, ako istinu govorite?

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۝۸۸

I ako bude jedan od onih koji su Allahu bliski –

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ۝۸۹

udobnost i opskrba lijepa i džennetske blagodati njemu!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۹۰

A ako bude jedan od onih koji su sretni –

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۹١

pa, pozdrav tebi od onih koji su sretni!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ۝۹٢

A ako bude jedan od onih koji su poricali i u zabludi ostali,

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ۝۹۳

pa, ključalom vodom biće ugošćen

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ۝۹٤

i u ognju prženjem.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ۝۹٥

Sama je istina, zbilja, sve ovo –

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝۹٦

zato hvali ime Gospodara svoga Veličanstvenog!