مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّۭا ۝١

Tako Mi onih u redove poredanih

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ۝٢

i onih koji odvraćaju

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا ۝۳

i onih koji Opomenu čitaju –

إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ۝٤

vaš Bog je, uistinu, Jedan,

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ ۝٥

Gospodar nebesa i Zemlje i onoga što je između njih i Gospodar istōkā!

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ۝٦

Mi smo nebo najbliže vama sjajnim zvijezdama okitili

وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ۝۷

i čuvamo ga od svakog šejtana prkosnoga

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ۝۸

da ne prisluškuje meleke uzvišene; njih sa svih strana gađaju

دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ۝۹

da ih otjeraju: njih čeka patnja neprekidna,

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ۝١۰

a onoga koji što ugrabi – stigne svjetlica blistava.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ۝١١

Upitaj ih da li je teže njih stvoriti ili sve ostalo što smo stvorili? – Njih stvaramo od ljepljive ilovače.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ۝١٢

Ti se diviš a oni se rugaju,

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ۝١۳

a kada im se savjeti upućuju oni ih ne prihvaćaju,

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ۝١٤

i kad dokaz vide, oni jedni druge na ismijavanje podstiču,

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ۝١٥

i govore: "Ovo nije ništa drugo do prava čarolija!

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۝١٦

Zar kada poumiremo i kada kosti i zemlja postanemo, zar ćemo mi, zaista, biti oživljeni

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ۝١۷

i naši preci davni?"

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ۝١۸

Reci: "Da, a bićete i poniženi!"

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ۝١۹

To će biti samo glas jedan, i svi će odjednom progledati

وَقَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝٢۰

i reći: "Teško nama, ovo je – Sudnji dan!"

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝٢١

Da, ovo je Dan strašnoga suda u koji vi niste vjerovali!

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ۝٢٢

Sakupite nevjernike i one koji su se s njima družili i one kojima su se klanjali

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ۝٢۳

mimo Allaha, i pokažite im put koji u Džehennem vodi

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ۝٢٤

i zaustavite ih, oni će biti pitani:

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ۝٢٥

"Šta vam je, zašto jedni drugima ne pomognete?"

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ۝٢٦

Ali, toga Dana oni će se sasvim prepustiti

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ۝٢۷

i jedni drugima prebacivati:

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ۝٢۸

"Vi ste nas varali."

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ۝٢۹

"Nismo" – odgovoriće – "nego vi niste htjeli vjerovati,

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَٰغِينَ ۝۳۰

a nikakve vlasti nad vama nismo imali, obijestan narod ste bili

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ۝۳١

i riječ Gospodara našeg da ćemo, doista, kaznu iskusiti na nama se ispunila,

فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ۝۳٢

a u zabludu smo vas pozivali jer smo i sami u zabludi bili."

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ۝۳۳

I oni će toga dana zajedno na muci biti,

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ۝۳٤

jer Mi ćemo tako sa mnogobošcima postupiti.

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ۝۳٥

Kad im se govorilo: "Samo je Allah Bog!" – oni su se oholili

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ۝۳٦

i govorili: "Zar da napustimo božanstva naša zbog jednog ludog pjesnika?"

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝۳۷

A nije tako, on Istinu donosi i tvrdi da su svi poslanici istinu donosili,

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ۝۳۸

a vi ćete sigurno bolnu patnju iskusiti –

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝۳۹

kako ste radili, onako ćete kažnjeni biti!

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝٤۰

A Allahovi iskreni robovi

أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ۝٤١

posebnu će opskrbu imati,

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ۝٤٢

razno voće, i biće poštovani

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝٤۳

u džennetskim baščama nâslādā,

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ۝٤٤

na divanima, jedni prema drugima,

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ۝٤٥

biće posluženi pićem – iz izvora koji će stalno teći –

بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ ۝٤٦

bistrim i prijatnim onima koji budu pili,

لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ۝٤۷

od njega neće glava boljeti i od njega se neće pamet gubiti.

وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ۝٤۸

Pored njih će biti one koje će preda se gledati, očiju prekrasnih,

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ۝٤۹

kao da su one jaja pokrivena.

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ۝٥۰

I oni će jedan s drugim razgovarati,

قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ۝٥١

i jedan od njih će reći: "Imao sam druga jednoga

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ۝٥٢

koji je govorio: 'Zar i ti vjeruješ

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ۝٥۳

da ćemo, kada poumiremo i zemlja i kosti postanemo, doista, račun polagati?'"

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ۝٥٤

"Hoćete li pogledati?"

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ۝٥٥

I on će pogledati, i toga usred Džehennema ugledati.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ۝٥٦

"Allaha mi" – reći će – "zamalo me nisi upropastio;

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ۝٥۷

da nije bilo milosti Gospodara moga, i ja bih se sada mučio."

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ۝٥۸

"A mi, je l' de, više nećemo umirati? –

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ۝٥۹

jednom smo umrli – više nećemo biti mučeni,

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ۝٦۰

to će, zaista, uspjeh veliki biti!"

لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ ۝٦١

Za ovako nešto neka se trude trudbenici!

أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ۝٦٢

A da li je bolja ta gozba ili drvo Zekkum

إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ ۝٦۳

koje smo nevjernicima kao kaznu odredili?

إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ۝٦٤

To je drvo koje će usred Džehennema rasti;

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ۝٦٥

plod će mu poput glava šejtanskih biti.

فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ۝٦٦

Oni će se njime hraniti i trbuhe svoje njime puniti,

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ۝٦۷

zatim će to s ključalom vodom izmiješati,

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ۝٦۸

a potom će se, sigurno, opet u Džehennem vratiti.

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ۝٦۹

Oni su očeve svoje u zabludi zatekli

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ۝۷۰

pa i oni stopama njihovim nastavili,

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝۷١

a i prije njih su većinom drevni narodi u zabludi bili,

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ۝۷٢

iako smo im Mi slali one koji su ih opominjali;

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝۷۳

zato pogledaj kakav je bio kraj onih koji su bili opomenuti,

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝۷٤

samo nije bilo tako s Allahovim robovima iskrenim.

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ۝۷٥

A kada Nas je Nuh zovnuo, Mi smo se lijepo odazvali:

وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ۝۷٦

njega i porodicu njegovu nevolje teške smo spasili

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ۝۷۷

i samo potomke njegove u životu ostavili,

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝۷۸

i u naraštajima kasnijim mu spomen sačuvali:

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۷۹

"Mir Nuhu od svjetova svih!"

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝۸۰

Eto tako Mi nagrađujemo one koji dobra djela čine,

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝۸١

on je bio rob Naš, vjernik,

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝۸٢

a ostale smo poslije potopili.

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ۝۸۳

Iste vjere kao i on bio je i Ibrahim,

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ۝۸٤

kad je Gospodaru svome iskrena srca došao,

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ۝۸٥

kad je ocu svome i narodu svome rekao: "Čemu se to vi klanjate?

أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ۝۸٦

Zar lažna božanstva umjesto Allaha hoćete?

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۸۷

I šta o Gospodaru svjetova mislite?"

فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ۝۸۸

I on baci pogled na zvijezde,

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ۝۸۹

pa reče: "Ja ću se, evo, razboljeti!" –

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ۝۹۰

i oni ga napustiše, uzmaknuvši,

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ۝۹١

a on se kumirima njihovim prikrade, pa reče: "Zašto ne jedete?

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ۝۹٢

Šta vam je, što ne govorite?" –

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ۝۹۳

i krišom im priđe desnom rukom ih udarajući,

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ۝۹٤

pa mu narod trkom dođe.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ۝۹٥

"Kako se možete klanjati onima koje sami klešete?" – upita –

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ۝۹٦

"kad Allah stvara i vas i ono što napravite?"

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ۝۹۷

"Pripremite za njega lomaču" – povikaše – "pa ga u vatru bacite!"

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ۝۹۸

I htjedoše ga na muke staviti, ali Mi njih učinismo poniženim.

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ۝۹۹

"Idem onamo gdje mi je Gospodar moj naredio" – reče – "On će me kuda treba uputiti.

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝١۰۰

Gospodaru moj, daruj mi porod čestit!" –

فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ ۝١۰١

i Mi smo ga obradovali dječakom blage naravi.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ۝١۰٢

I kad on odraste toliko da mu poče u poslu pomagati, Ibrahim reče: "O sinko moj, u snu sam vidio da te trebam zaklati, pa šta ti misliš?" – "O oče moj" – reče – "onako kako ti se naređuje, postupi; vidjećeš, ako Bog da, da ću sve izdržati."

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ۝١۰۳

I njih dvojica poslušaše, i kad ga on čelom prema zemlji položi,

وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ ۝١۰٤

Mi ga zovnusmo: "O Ibrahime,

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝١۰٥

ti si se Objavi u snu odazvao; – a Mi ovako nagrađujemo one koji dobra djela čine –

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ۝١۰٦

to je, zaista, bilo pravo iskušenje!" –

وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ۝١۰۷

i kurbanom velikim ga iskupismo

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝١۰۸

i u naraštajima kasnijim mu spomen sačuvasmo:

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ۝١۰۹

"Nek je u miru Ibrahim!"

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝١١۰

Eto tako Mi nagrađujemo one koji dobra djela čine,

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١١١

a on je, doista, bio rob Naš, vjernik,

وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝١١٢

i obradovali smo ga Ishakom, vjerovjesnikom i čovjekom dobrim,

وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ۝١١۳

i blagoslovili smo i njega i Ishaka; a među potomcima njihovim ima vjernika i nevjernika očitih.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝١١٤

I Musau i Harunu smo milost ukazali,

وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ۝١١٥

pa i njih i narod njihov nevolje velike spasili

وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ۝١١٦

i pomogli im da pobijede,

وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ۝١١۷

i Knjigu im jasnu dali

وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ۝١١۸

i obojicu na Pravi put uputili

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝١١۹

i u naraštajima kasnijim im spomen sačuvali:

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝١٢۰

"Nek su u miru Musa i Harun!"

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝١٢١

Eto tako Mi nagrađujemo one koji dobra djela čine,

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١٢٢

a njih dvojica su, uistinu, bili robovi Naši, vjernici.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٢۳

I Iljas je bio poslanik.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٢٤

Kad on reče narodu svome: "Zar se ne bojite?

أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ ۝١٢٥

Što se Balu klanjate, a najljepšeg Stvoritelja ostavljate,

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٢٦

Allaha, Gospodara svoga i Gospodara vaših predaka drevnih?" –

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ۝١٢۷

oni ga lašcem nazvaše i zato će, sigurno, u vatru svi oni biti bačeni,

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝١٢۸

samo neće oni Allahovi robovi koji su Mu bili odani.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝١٢۹

I sačuvasmo mu spomen u naraštajima kasnijim:

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ۝١۳۰

"Nek je u miru Iljas!"

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝١۳١

Eto tako Mi nagrađujemo one koji dobra djela čine,

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١۳٢

a on je bio rob Naš, vjernik.

وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۳۳

I Lut je bio poslanik.

إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۝١۳٤

Mi smo njega i čitavu njegovu porodicu spasili –

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ۝١۳٥

osim starice, ona je nastradala s onima koji su nastradali –

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝١۳٦

a ostale smo uništili,

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ۝١۳۷

i vi pored nastambi njihovih prolazite i danju

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ۝١۳۸

i noću, pa zašto se ne urazumite?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۳۹

I Junus je bio poslanik.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۝١٤۰

I on pobježe na jednu lađu prepunu

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ۝١٤١

i baci kocku i kocka na njega pade,

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ۝١٤٢

i riba ga proguta, a bio je zaslužio prijekor,

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ۝١٤۳

i da nije bio jedan od onih koji Allaha hvale,

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ۝١٤٤

sigurno bi ostao u utrobi njenoj do Dana kad će svi biti oživljeni,

۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ۝١٤٥

i Mi ga izbacismo na jedno pusto mjesto, a on je bio bolan,

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ۝١٤٦

i učinismo da iznad njega izraste vriježa jedne tikve,

وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ۝١٤۷

i poslasmo ga stotini hiljada ljudi, i više,

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ۝١٤۸

i oni povjerovaše, i njima dadosmo da do roka određenog požive.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ۝١٤۹

A upitaj ih: "Zar su za Gospodara tvoga – kćeri, a za njih – sinovi,

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًۭا وَهُمْ شَٰهِدُونَ ۝١٥۰

zar smo u njihovu prisustvu meleke kao žene stvorili?"

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ۝١٥١

Eto, oni, zbog toga što lažu, doista govore:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ ۝١٥٢

"Allah je rodio" – oni su, zaista, lažljivci.

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ۝١٥۳

Zar je On kćeri sinovima pretpostavio?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ۝١٥٤

Šta vam je, kako rasuđujete?!

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ۝١٥٥

Zašto ne razmislite?

أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ۝١٥٦

Ili, gdje vam je dokaz očiti?

فَأْتُوا۟ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ۝١٥۷

Donesite Knjigu svoju, ako istinu govorite!

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ۝١٥۸

Mnogobošci između Njega i džina srodstvo uspostavljaju, a džini odavno znaju da će oni koji tako govore u vatru biti bačeni –

سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ۝١٥۹

hvaljen neka je Allah i daleko od onoga kako Ga oni predstavljaju!

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝١٦۰

Allahovi iskreni robovi nisu za to krivi.

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ۝١٦١

Ali, ni vi, sa onima kojima se klanjate,

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ ۝١٦٢

ne možete o njima nikoga u zabludu zavesti,

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ۝١٦۳

možete samo onoga koji će ionako u vatri gorjeti.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ۝١٦٤

"Svakome od nas mjesto je određeno,

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ۝١٦٥

mi smo u redove poredani,

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ۝١٦٦

i samo Njega hvalimo!"

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ۝١٦۷

A oni su, sigurno, govorili:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٦۸

"Da smo mi Knjigu imali kao što su je imali narodi prijašnji,

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝١٦۹

sigurno bismo bili Allahovi robovi iskreni!"

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ۝١۷۰

Ali u Kur'an ne htjedoše povjerovati, i znaće oni!

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۷١

A riječ Naša je davno rečena o robovima Našim, o poslanicima:

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ۝١۷٢

"Oni će biti, doista, potpomognuti

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ ۝١۷۳

i vojska Naša će zacijelo pobijediti!"

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ۝١۷٤

Zato se okreni od njih za neko vrijeme

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ۝١۷٥

i posmatraj ih, i oni će posmatrati!

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ۝١۷٦

Zar oni kaznu Našu da požuruju?

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝١۷۷

Kad ih ona stigne, zlo će jutro osvanuti onima koji su bili opomenuti!

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ۝١۷۸

Zato se okreni od njih za neko vrijeme

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ۝١۷۹

i posmatraj, i oni će posmatrati!

سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ۝١۸۰

Veličanstven je Gospodar tvoj, Dostojanstveni, i daleko od onoga kako Ga predstavljaju oni! –

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۸١

i mir poslanicima

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۸٢

i hvaljen neka je Allah, Gospodar svjetova!