مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

Қуёш билан ва унинг зиёси билан қасам.

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

Унинг ортидан келадиган Ой билан қасам.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

Ва у(қуёш)ни равшан кўрсатган наҳор билан қасам.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

Ва у(қуёш)ни қоплаган тун билан қасам.

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

Ва осмон билан ва унинг бино қилиниши билан қасам.

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

Ва ер билан ва унинг тўшалиши билан қасам.

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

Ва нафс билан ва унинг бекам-кўст қилиб яратилиши билан қасам.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

Бас, у(нафс)га фужурини ва тақвосини билдирди.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

Батаҳқиқ, ким у(нафс)ни покласа, ютуққа эришади.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

Ва батаҳқиқ, ким у(нафс)ни кирласа, ноумид бўлади.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Самуд қавми ўз туғёни ила ( Пай ғамбарини) ёлғонга чиқарди.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

Вақтики, (ундаги) энг бадбахт шахс шошилиб турди.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

Бас, уларга Аллоҳнинг Расули «Аллоҳнинг туясига ва унинг сувига тегманглар», деди.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

Бас, уни ёлғончига чиқаришди ва ул(туяни) сўйишди.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

Ва У зот бу ишнинг оқибатидан қўрқмайди. (Бу дунёнинг подшоҳлари ўзларининг қилган ишларидан, оқибати нима бўларкин, деб ҳадиксираб турадилар. Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло эса бундай хавфдан мустаснодир.)