مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

Афтини буриштирди ва юз ўгирди.

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ۝٢

Кўзи кўр киши ҳузурига келганда.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝۳

Қаердан биласан, эҳтимол, у покланар.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ۝٤

Ёки насиҳат олар ва мавъиза унга манфаат берар.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ۝٥

Аммо истиғно қилганга бўлса...

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

Сен у томонга интиласан.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝۷

У покланмаса, сени ҳеч ким маломат қилмас.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ۝۸

Аммо ҳузурингга шошилиб келган.

وَهُوَ يَخْشَىٰ ۝۹

Ва (Аллоҳдан) қўрққан ҳолда бўлгандан эса...

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ۝١۰

Бас, Сен ундан машғул бўласан.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ۝١١

Йўқ! Албатта у(оят)лар эслатмадир.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

Ким хоҳласа уни эслайдир.

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ۝١۳

Ҳурматланган саҳифалардадир.

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ۝١٤

Олий қадардирлар, поклангандирлар.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ۝١٥

Элчи(фаришта)лар қўлларидадир.

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ۝١٦

Улар ҳурматланган ва ўта яхшидирлар.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ۝١۷

(Кофир) инсонга лаънат бўлсин, унинг кофирлиги қандоқ шиддатли бўлди.

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۝١۸

Уни қайси нарсадан яратди?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١۹

Нутфадан яратди. Уни яратди ва унни ўлчовли қилди.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢۰

Сўнгра чиқиш йўлини осон қилди.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ۝٢١

Сўнгра ўлдирди ва қабрга киритди.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

Сўнгра қачон хоҳласа, уни қайта тирилтиради.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢۳

Йўқ ундоқ эмас! У ўзига У зот қилган амрни бажармади.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

Инсон ўз таомига назар солсин.

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ۝٢٥

Албатта, Биз сувни роса қуйиб қўйдик.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ۝٢٦

Сўнгра ерни ўзига хос ёрдик.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ۝٢۷

Биз унда дон ўстириб қўйдик.

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ۝٢۸

Ва узум ва кўкларни ҳам.

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ۝٢۹

Ва зайтун ва хурмоларни ҳам.

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ۝۳۰

Ва тиғиз боғларни ҳам.

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ۝۳١

Ва меваларни ва ўт-ўланларни ҳам.

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳٢

Сизларга ва чорваларингизга манфаат бўлсин, деб.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝۳۳

Вақтики қулоқларни кар қилувчи овоз келса.

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۝۳٤

У кунда киши қочадир; ўз ака-укасидан.

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝۳٥

Ва онаси ва отасидан.

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝۳٦

Ва хотини ва бола-чақасидан.

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ۝۳۷

У кунда улардан ҳар бир шахсни овора қилувчи ўз иши бор.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ۝۳۸

У кунда порлоқ чеҳралар бор.

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ۝۳۹

Улар кулгу билан тўла, етган хушхабардан хурсанд.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ۝٤۰

У кунда ғубор босган чеҳралар бор.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

Устини зулмат қоплаган.

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۝٤٢

Улар, ана ўшалар, кофирлар ва фожирлардир.