مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

Кайчан күк ярылса.

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

Вә йолдызлар чәчелсә.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝۳

Вә дәрьяләр агып бергә кушылсалар.

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

Вә каберләр актарылып үлекләр терелеп чыксалар.

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

Шул вакытта һәркем үзеннән элек ахирәткә җибәргән һәм үзеннән соң калдырган эшләрен белер.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

Ий адәм баласы, сине нәрсә алдады хөрмәтле булган Раббыңның нигъмәтләреннән өлешсез калырга, ягъни җәннәткә кермичә җәһәннәмгә керергә сине нәрсә мәҗбүр итә.

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝۷

Ул – Аллаһ сине хак кылды да, әгъзаларыңны төзәтте вә һәр әгъзаңны үлчәп төзеде.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝۸

Сине нинди сурәттә кылырга теләсә шул сүрәттә кылды.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝۹

Юк, алданмагыз, бозык эшне батыл гамәлне кылмагыз, бәлки сез кыямәтне һәм хисапны ялган дисез.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ۝١۰

Әлбәттә, шиксез, сезнең өстегездә сакчы фәрештәләр бардыр.

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ۝١١

Ул фәрештәләр Аллаһ хозурында хөрмәтлеләр, алар сезнең барча гамәлләрегезне язучылардыр.

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

Сезнең кылган эшләрегезне бик яхшы белүчеләрдер.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ۝١۳

Тәхкыйк иман китереп изге гамәлләр кылган кешеләр, әлбәттә, җәннәттә төрле нигъмәтләр эчендәләр.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ۝١٤

Вә тәхкыйк Аллаһуга итагать итмәгән азгыннар, әлбәттә, җәһәннәмдәләр.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

Ул азгыннар җәһәннәмгә керерләр җәза көнендә.

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

Вә алар җәһәннәмнән юк булып китмәсләр, һәмишә бар булып ґәзаб кылынырлар.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۷

Ул җәза көненең каты куркынычлы икәнлеген сиңа нәрсә белдерде?

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۸

Моннан соң ул көннең каты куркынычлы икәнлеген сиңа нәрсә белдерде?

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ۝١۹

Ул көндә һичкем һичкемгә ярдәм кылырга, файда итәргә кадир булмас, һәркем үз хәле белән мәшгуль булып кайгыда булыр. Ул көндә кешеләр өстеннән эш кылмак, хөкем йөртмәк фәкать Аллаһуга хас.