مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ۝١

Güneşin yükselip en parlak halini aldığı kuşluk vakti hakkı için!

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ۝٢

Sükûnete erdiği dem gece hakkı için ki: [92,1-2; 6,96]

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ۝۳

Ey Resulüm! Rabbin seni terk etmedi, sana darılmadı da.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ۝٤

Elbette senin için her zaman, işin sonu, başından daha hayırlıdır.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ۝٥

Elbette Rabbin sana ileride öyle ihsan edecek, ta ki sen de O'ndan ve verdiğinden razı olacaksın.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ۝٦

Seni yetim bulup barındırmadı mı?

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ۝۷

Seni dinin hükümlerinden habersiz bulup seçerek dosdoğru yola koymadı mı?

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ۝۸

Seni muhtaç bulup ihtiyacını gidermedi mi?

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ۝۹

Öyle ise, sakın yetimi güçsüz bulup hakkını yeme, sakın onu küçümseyip üzme!

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ۝١۰

İsteyene de kaba davranma, onu azarlama!

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۝١١

Rabbinin nimetlerini ise durmayıp söyle!