مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

Andolsun bu beldeye,

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

Ki sen bu beldedesin,

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

Ve andolsun babaya ve ondan meydana gelen çocuğa,

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

Biz, insanı ( yüzyüze geleceği nice ) zorluklar içinde yarattık.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

İnsan, hiç kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

" Pek çok mal harcadım " diyor.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

Kimse onu görmedi mi sanıyor?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

Biz ona iki göz vermedik mi?

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

Bir dil ve iki dudak,

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

Ona iki yolu ( doğru ve eğriyi ) gösterdik.

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

Fakat o, sarp yokuşu aşamadı.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

O sarp yokuş nedir bilir misin?

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

Köle azat etmek,

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

Veya açlık gününde yemek yedirmektir,

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

Yakınlığı olan bir yetime.

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

Veya hiçbir şeyi olmayan yoksula.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

Sonra iman edenlerden, birbirlerine sabrı tavsiye edenlerden ve birbirlerine acımayı öğütleyenlerden olmaktır.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

İşte bunlar sağdakilerdir.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

Ayetlerimizi inkar edenler ise işte onlar soldakilerdir,

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

Cezaları, kapıları üzerlerine sımsıkı kapatılmış bir ateştir.