مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

Yaratan Rabbinin adıyla oku/çağır!

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

İnsanı, embriyodan/ilişip yapışan bir sudan/sevgi ve ilgiden/husûmetten yarattı.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝۳

Oku! Rabbin Ekrem'dir/en büyük cömertliğin sahibidir.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

O'dur kalemle öğreten!

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

İnsana bilmediğini öğretti.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

İş, sanıldığı gibi değil! İnsan gerçekten azar:

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝۷

Kendisini her türlü ihtiyacın üstünde görmüştür.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝۸

Oysaki, dönüş yalnız Rabbinedir!

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝۹

Gördün mü o yasaklayanı,

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١۰

Bir kulu namaz kılarken/dua ederken;

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

Gördün mü! Ya o iyilik ve doğruluk üzere ise?!

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

Ya o, takvayı emrediyorsa!

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١۳

Gördün mü! Ya şu yalanlamış, sırt dönmüşse!

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

Bilmedi mi ki Allah gerçekten görür!

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

İş, sandığı gibi değil! Eğer vazgeçmezse yemin olsun, o alnı mutlaka tutup sürteceğiz!

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ۝١٦

O yalancı, o günahkâr alnı.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١۷

Hadi çağırsın derneğini/kurultayını!

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١۸

Biz de çağıracağız zebanileri!

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١۹

Sakın, sakın! Ona boyun eğme; secde et ve yaklaş!