مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

เขา (มุฮัมมัด) ทำหน้าบึ้ง และผินหน้าไปทางอื่น

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ۝٢

เพราะชายตาบอดมาหาเขา

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝۳

และอะไรเล่าที่จะให้เจ้ารู้ หวังว่าเขาจะมาเพื่อซักฟอกจิตใจก็ได้

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ۝٤

หรือเพื่อรับคำตักเตือน เพื่อที่คำตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ۝٥

ส่วนผู้ที่พอเพียงแล้ว

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

เจ้ากลับต้อนรับขับสู้

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝۷

และไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า การที่เขาไม่ซักฟอก

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ۝۸

และส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความพยายาม

وَهُوَ يَخْشَىٰ ۝۹

และเขามีความกลัวเกรง

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ۝١۰

เจ้ากลับเมินเฉย

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ۝١١

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้รำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ۝١۳

ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ۝١٤

ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ۝١٥

ด้วยมือของมลาอิกะฮฺ

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ۝١٦

ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ۝١۷

มนุษย์นั้นถูกสังหารเสียก็ดี เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۝١۸

จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา ?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١۹

จากเชื้ออสุจิหยดหนึ่งพระองค์ทรงบังเกิดเขา แล้วก็กำหนดสภาวะแก่เขา

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢۰

แล้วพระองค์ก็ทรงแผ้วทางให้สะดวกแก่เขา

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ۝٢١

ต่อมาพระองค์ให้เขาตายไป แล้วให้เขาลงหลุม

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ ก็ทรงให้เขาฟื้นคืนชีพ

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢۳

มิใช่เช่นนั้น เขามิได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขา

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของเขาซิ

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ۝٢٥

เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายอย่างไร

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ۝٢٦

แล้วเราได้แยกแผ่นดินออกไป

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ۝٢۷

และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ۝٢۸

และองุ่นและพืชผัก

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ۝٢۹

และมะกอกและอินทผลัม

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ۝۳۰

และเรือกสวนที่หนาทึบ

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ۝۳١

และผลไม้และทุ่งหญ้า

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳٢

ทั้งนี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าและสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝۳۳

ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۝۳٤

วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝۳٥

และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝۳٦

และจากภริยาของเขา และลูก ๆ ของเขา

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ۝۳۷

สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวเขาอยู่แล้ว

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ۝۳۸

หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ۝۳۹

หัวเราะดีใจร่าเริง

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ۝٤۰

และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۝٤٢

ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว