مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝١

ข้าสาบานต่อวันกิยามะฮฺ

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ۝٢

และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ۝۳

มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ ?

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ۝٤

แน่นอนทีเดียวเราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ۝٥

แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝٦

เขาถามว่า เมื่อใดเถ่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น)

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ۝۷

แต่เมื่อสายตามืดมัว

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ۝۸

และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ۝۹

และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ۝١۰

วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี ?

كَلَّا لَا وَزَرَ ۝١١

เปล่าเลย ! ไม่มีที่พึ่งพิงดอก

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ۝١٢

ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้น คือที่พักอันสงบสุข

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ۝١۳

วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ۝١٤

เปล่าเลย ! มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ۝١٥

ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ۝١٦

เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ۝١۷

แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ۝١۸

ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ۝١۹

แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ۝٢۰

เปล่าเลย ! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ۝٢١

และพวกเจ้าจะทิ้งปรโลก

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ۝٢٢

ในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเบิกบาน

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ۝٢۳

จ้องมองไปยังพระเจ้าของมัน

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ۝٢٤

และในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ۝٢٥

มันคิดว่าความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ۝٢٦

เปล่าเลย ! เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ۝٢۷

และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ۝٢۸

และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ۝٢۹

และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว)

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ۝۳۰

วันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระเจ้าของเจ้า

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ۝۳١

เพราะว่าเขาไม่เชื่อมั่น และไม่ละหมาด

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝۳٢

แต่เขาปฏิเสธและผินหลังกลับ

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ۝۳۳

แล้วเขาก็เดินอย่างองอาจไปหาพรรคพวกของเขาอย่างหยิ่งยะโส

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ۝۳٤

ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ۝۳٥

แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ۝۳٦

มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ ?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ۝۳۷

เขามิได้เป็นน้ำกามหยดหนึ่งจากน้ำอสุจิที่ถูกพุ่งออกมากระนั้นหรือ ?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝۳۸

แล้วเขาได้เป็นก้อนเลือดก้อนหนึ่งแล้วพระองค์ทรงบังเกิดแล้วก็ทรงทำให้ได้สัดส่วนสมบูรณ์

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳۹

แล้วพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นคู่ เป็นเพศชายและเพศหญิง

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۝٤۰

ดังนั้น พระองค์จะไม่สามารถที่จะให้คนตายมีชีวิตขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ ?