مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

Савганд ба осмону ба он чӣ дар шаб ояд!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

Ва ту чӣ донӣ, ки он чӣ дар шаб ояд, чист?

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝۳

Ситораест дурахшанда.

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۝٤

Ҳеҷ кас нест, кӣ бар ӯ нигаҳбоне набошад.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

Пас одамӣ бингарад, ки аз чӣ чиз офариша шудааст.

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۝٦

Аз обе ҷаҳанда офарида шудааст,

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝۷

ки аз миёни пушту сина берун меояд.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۝۸

Худо ба бозгардонидани ӯ тавоност,

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝۹

рӯзе, ки розҳо (сирҳо) ошкор мешаванд.

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۝١۰

Ӯро на қувватест, ва на ёваре.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

Қасам ба осмони бозборанда!

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

Қасам ба замини руёни шикофхӯрда, (барои гиёҳ)

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۝١۳

ки ин китоб ҳақро аз ботил ҷудо кунад,

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

ва сухани ҳазл нест!

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۝١٥

Онон ҳилае меандешанд

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۝١٦

ва Ман ҳам ҳилае меандешам.

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۝١۷

Пас кофиронро мӯҳлат деҳ андак мӯҳлаташон деҳ!