مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝١

Қасам мехӯрам ба рӯзи қиёмат

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ۝٢

ва қасам мехӯрам ба нафси маломатгар!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ۝۳

Оё одамӣ мепиндорад, ки Мо устухонҳояшро гирд нахоҳем овард?

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ۝٤

Оре, мо қодир ҳастем, ки сарангуштҳояшро баробар кунем.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ۝٥

Балки одамӣ мехоҳад, ки дар оянда низ ба корҳои ношоиста пардозад.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝٦

Мепурсад: «Рӯзи қиёмат чӣ вақт хоҳад буд?»

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ۝۷

Рӯзе, ки чашмҳо хира шавад

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ۝۸

ва моҳ тира шавад

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ۝۹

ва офтобу моҳ дар як ҷой ҷамъ оянд.

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ۝١۰

Инсон дар он рӯз мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»

كَلَّا لَا وَزَرَ ۝١١

Ҳаргиз паноҳгоҳе нест!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ۝١٢

Қароргоҳи ҳама дар ин рӯз назди Парвардигори туст!

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ۝١۳

Дар ин рӯз одамиро аз ҳар чӣ пешопеш фиристода ва баъд аз худ гузоштааст, хабар медиҳанд.

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ۝١٤

Балки одамӣ худро нек мешиносад,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ۝١٥

ҳарчанд ба забон узрҳо оварад.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ۝١٦

Ба шитоб забон ба хондани Қуръон наҷунбон,

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ۝١۷

ки ҷамъ овардану хонданаш бар ӯҳдаи Мост,

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ۝١۸

Чун хондемаш, ту он хонданро пайравӣ кун,

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ۝١۹

Сипас баёни он бар ӯҳдаи Мост.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ۝٢۰

Оре, шумо ин ҷаҳони зудгузарро дӯст медоред

وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ۝٢١

ва охиратро тарк мекунед.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ۝٢٢

Дар он рӯз рӯйҳое ҳаст зебову дурахшон,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ۝٢۳

ки сӯи Парвардигорашон назар мекунанд

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ۝٢٤

ва рӯйҳое ҳаст гирифтаву турш,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ۝٢٥

ки медонад он азоби камаршикан бар ӯ фуруд ояд.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ۝٢٦

Оре, чун ҷон ба гулӯ расад

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ۝٢۷

ва гуфта шавад, ки чӣ касест, ки афсун бихонад?

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ۝٢۸

Ва яқин кунад, ки замони ҷудоӣ фаро расида

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ۝٢۹

ва соқҳои по дар ҳам печида шаванд,

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ۝۳۰

он рӯз рӯзи ронданаш ба сӯи Парвардигори туст.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ۝۳١

На тасдиқ кардааст ва на намоз гузоридааст.

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝۳٢

Аммо дурӯғ бароварда ва рӯй гардондааст.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ۝۳۳

Он гоҳ хиромон назди касонаш рафтааст.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ۝۳٤

Вой бар ту, пас вой бар ту!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ۝۳٥

Боз ҳам вой бар ту, пас вой бар ту!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ۝۳٦

Оё инсон мепиндорад, ки ӯро ба ҳоли худ, вогузоштаанд?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ۝۳۷

Оё ӯ нутфае аз манӣ, ки дар раҳме рехта шуда, набудааст?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝۳۸

Сипас лахтае хун? Он гоҳ ба андоми дурусташ биёфарид.

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳۹

Ва онҳоро ду синф кард: нару мода.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۝٤۰

Оё Худованд қодир нест, ки мурдагонро зинда созад?