مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ ۝١

Он рӯзи барҳақ!

مَا ٱلْحَآقَّةُ ۝٢

Чист он рӯзи барҳақ?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ۝۳

Ва чӣ донӣ, ки он рӯзи барҳақ чист?

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ۝٤

Қавми Самуду Од рӯзи қиёматро дурӯғ бароварданд.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ۝٥

Аммо қавми Самуд ба он бонги сахт ҳалок шуданд.

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ۝٦

Ва аммо қавми Од бо вазиши боли сар-сяр (сахт) ба ҳалокат расиданд.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ۝۷

Он азобро ҳафт шабу ҳашт рӯз пай дар пай бар онон фиристод. Он қавмро чун танаҳои пӯсидаи хурмо медидӣ, ки афтодаанду мурдаанд,.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ۝۸

Оё касеро мебинӣ, ки аз онҳо бар ҷой монда бошад?

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ۝۹

Ва Фиръявну мардуме, ки пеш аз ӯ буданд ва низ мардуми Мӯътафиқа гунаҳкор омаданд,

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ۝١۰

Фиристодаи Парвардигорашонро нофармонӣ карданд ва Худо низ ононро ба сахтӣ фуру гирифт,

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ۝١١

Чун об туғён кард, шуморо ба киштӣ савор кардем,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ۝١٢

то онро мояи пандатон гардонем ва гӯшнигаҳдорандаи панд онро фаро гирад.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ۝١۳

Чун як бор дар сур дамида шавая

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۝١٤

ва замину кӯҳҳоро баргиранд ва якбора дар ҳам кӯбанд,

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١٥

он рӯз он ҳодиса ба вуқӯъ пайваста бошад

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ۝١٦

ва осмон, ки дар он рӯз суст шудааст, бишикофад.

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ۝١۷

Ва фариштагон дар атрофи осмон бошанд, Ва дар он рӯз ҳашт тан аз онҳо арши Парвардигоратро бар болои сарашон мебардоранд.

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ۝١۸

Он рӯз шуморо пеш оваранд ва ҳеҷ чизи шумо ниҳон намонад.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ۝١۹

Аммо ҳар кас, ки номаи аъмолашро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: «Ном'аи маро бигиреду бихонед.

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ۝٢۰

Ман яқин доштам, ки ҳисоби худро хоҳам дид».

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ۝٢١

Пас ӯ дар як зиндагии писандидаву хуш хоҳад буд

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝٢٢

дар биҳиште олӣ,

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ۝٢۳

ки меваҳояш наздикшаванда бошад.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ۝٢٤

Бихӯреду биёшомед, гуворо бод шуморо. Инҳо мукофоти амалҳоест, ки дар айёми гузашта ба ҷой меовардаед!»

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ۝٢٥

Аммо он кас, ки номаи аъмолашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош,, номаи маро ба дасти ман намедоданд

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ۝٢٦

ва надониста будам, ки ҳисоби ман чист!

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ۝٢۷

Эй кош, ҳамон марг мебуду бас!

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ۝٢۸

Дороии ман маро фоида набахшид,

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ۝٢۹

қудрати ман аз дасти ман бирафт!»

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ۝۳۰

«Бигиредаш, занҷираш кунед!

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ۝۳١

Ва ба ҷаҳаннамаш дараред!

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ۝۳٢

Ва ӯро бо занҷире ба дарозии ҳафтод зироъ (аз оринҷ то ангушт) бикашед!

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ۝۳۳

Зеро ба Худои бузург имон надошт

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۝۳٤

ва ба таъом додан ба мискинон касеро тарғиб намекард.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ۝۳٥

Дар он рӯз дар он ҷо ҳеҷ дӯсте нахоҳад дошт.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ۝۳٦

Таъомаш чизе ғайри чирку хуни аҳли дӯзах нест,

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ۝۳۷

Танҳо хатокорон аз он таъом мехӯранд,

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ۝۳۸

Пас савганд ба он чи мебинед

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ۝۳۹

ва он чӣ намебинед,

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ۝٤۰

ки ин сухани фиристодае бузургвор аст,

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ۝٤١

на сухани шоире. Чӣ андак имон меоварад!

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ۝٤٢

Ва низ сухани коҳине (фолбин, ҷодугар) нест. Чӣ андак панд мегиред!

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٤۳

Аз ҷониби Парвардигри ҷаҳониён нозил шуда аст.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ۝٤٤

Агар паёмбар баъзе суханонро бофта бар мо мебаст, («аз ҷониби худост» — мегуфт).

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ۝٤٥

бо қудрат ӯро фурӯ мегирифтем,

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ۝٤٦

сипас раги дилашро пора, мекардем

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ۝٤۷

ва ҳеҷ як аз шуморо тавони он набувад, ки монеъ шавад.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ۝٤۸

Ва Қуръон барои парҳезгорон пандест.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ۝٤۹

Мо медонем, ки аз миёни шумо касоне ҳастанд, ки такзиб мекунанд, (дурӯғ мешумуранд).

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ۝٥۰

Ва Қуръон кофиронро мояи пушаймонӣ аст.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ۝٥١

Ва он сухани ҳақ ва яқин аст.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝٥٢

Пас ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ (бигӯй.