مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

சூரியன் மீதும், அதன் பிரகாசத்தின் மீதும் சத்தியமாக

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

(பின்) அதனைத் தொடர்ந்து வரும் சந்திரன் மீதும் சத்தியமாக-

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

(சூரியனால்) பகல் வெளியாகும்போது, அதன் மீதும் சத்தியமாக-

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

(அப்பகலை) மூடிக்கொள்ளும் இரவின் மீதும் சத்தியமாக-

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

வானத்தின் மீதும், அதை(ஒழுங்குற) அமைந்திருப்பதின் மீதும் சத்தியமாக-

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

பூமியின் மீதும், இன்னும் அதை விரித்ததின் மீதும் சத்தியமாக-

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

ஆத்மாவின் மீதும், அதை ஒழுங்குபடுத்தியவன் மீதும் சத்தியமாக-

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

அப்பால், அவன் (அல்லாஹ்) அதற்கு அதன் தீமையையும், அதன் நன்மையையும் உணர்த்தினான்.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

அதை (ஆத்மாவை)ப் பரிசுத்தமாக்கியவர் திடமாக வெற்றியடைந்தார்.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

ஆனால் எவன் அதை(ப் பாவத்தில்) புகுத்தினானோ அவன் திட்டமாகத் தோல்வி அடைந்தான்.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

'ஸமூது' (கூட்டத்தினர்) தங்கள் அக்கிரமத்தினால் (ஸாலிஹ் நபியைப்) பொய்ப்பித்தனர்.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

அவர்களில் கேடுகெட்ட ஒருவன் விரைந்து முன் வந்தபோது,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸாலிஹ்) அவர்களை நோக்கி: "இப் பெண் ஒட்டகம் அல்லாஹ்வுடையது, இது தண்ணீர் அருந்த(த் தடை செய்யாது) விட்டு விடுங்கள்" என்று கூறினார்.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

ஆனால், அவர்கள் அவரைப் பொய்ப்பித்து, அதன் கால் நரம்பைத் தறித்து விட்டனர் - ஆகவே, அவர்களின் இந்தப் பாவத்தின் காரணமாக அவர்களுடைய இறைவன் அவர்கள் மீது வேதனையை இறக்கி, அவர்கள் யாவரையும் (அழித்துச்) சரியாக்கி விட்டான்.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

அதன் முடிவைப் பற்றி அவன் பயப்படவில்லை.