مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

Lexo në emër të Zotit tënd, i cili ka krijuar (të gjitha),

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

i cili e krijoi njeriun nga gjaku i droçkuar (embrioni),

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝۳

lexo, se Zoti yt, është më bujari,

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

që ia mësoi njeriut pendën (të shkruajë),

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

që njeriut ia mësoi atë që nuk e diti.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

Jo, jo! (megjithatë), me të vërtetë, njeriu ka kalur kufirin (në të keqe),

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝۷

posa e ka ndier veten të pasur (se nuk i nevojitet askush),

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝۸

e, me të vërtetë, kthimi është te Zoti yt!

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝۹

A e ke parë ti atë që pengon

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١۰

njeriun (adhuruesin) kur falet (bënë namaz)?

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

Më thuaj ti (o Muhammed!), nëse ai mendon se është në rrugën e drejtë,

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

apo rekomandon që të adhurohen idhujt,

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١۳

e, çka mendon ti nëse ai i përgënjeshtron (argumentet Tona) dhe kthehet?

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

A nuk e di ai – se Zoti i sheh të gjitha (e dhuron të mirin, ndërsa e dënon të keqin)?

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

Jo, jo! Me të vërtetë, nëse nuk tërhiqet nga kjo, do ta kapim për flokësh (gërshetën),

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ۝١٦

për flokët (gërshetin) e gënjeshtarit dhe fajtorit,

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١۷

e, ai le ta thërras shoqërinë e vet (në ndihmë).

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١۸

Na do t’i thërrasim Zebanijt (rojet e Skëterrës).

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١۹

Jo, jo! Mos iu përul ti atij; por bënë ti sexhde dhe afroju (Zotit tënd)!