مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ ۝١

Betohem në agimin,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ۝٢

dhe dhjetë netët,

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ۝۳

dhe në të gjitha që janë çift e tek,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ۝٤

dhe natën që shkon, -

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ۝٥

vallë, a nuk është ky betim për të mençurin?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ۝٦

Vallë, a nuk di ti se çka ka bërë Zoti yt me Adin,

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ۝۷

e me banorët e qytetit Iremes, pronarë të pallatee madhështore,

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ۝۸

çfarë nuk ka pasur askund tjetër;

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ۝۹

dhe si i dënoi themudasit, të cilët kanë gëdhendur shkëmbinj në luginë,

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ۝١۰

dhe Faraonin – pronarin e shtyllave,

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ۝١١

që kanë bërë zullum pa të drejtë në tokë

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ۝١٢

dhe shtonin ngatërresat,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ۝١۳

andaj Zoti yt, e lëshoi mbi ta kamxhikun e dënimit (lloj-lloj dënimesh),

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ۝١٤

sepse, me të vërtetë, Zoti yt i pret ata në pusi (i përcjellë punët e tyre).

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ۝١٥

Por, Perëndia kur ta provojë njeriun e ta dhurojë me begati, (ai) thotë: “Zoti im është sjellë në mënyrë bujar endaj meje!”

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ۝١٦

E, kur ta provojë atë, duke ia munguar furnizimin, atëherë ai thotë: “Zoti im më ka poshtëruar”.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ۝١۷

Jo, jo! Por ju nuk po i respektoni bonjakët,

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۝١۸

dhe nuk po e nxitni njëri-tjetrin për t’i ushqyer të varfërit,

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ۝١۹

kurse trashëgiminë, e hani me lakmi të pangopur,

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ۝٢۰

dhe dëshironi pasuri të pakufishme.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ۝٢١

Por kjo nuk është mirë! Atëherë, kur Toka do të copëtohet në thërmia,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ۝٢٢

dhe kur do të arrijë urdhëri i Zotit tënd, e engjëjt të rreshtohen radhë pas radhe,

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ۝٢۳

dhe atë Ditë kur afrohet (prezentohet) skëterra; atëherë njeriu do të kujtohet – por ç’dobi?!

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ۝٢٤

dhe thotë: “Ah! Sikur të kisha punuar gjëra të mira në jetën time!”

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ۝٢٥

Atë Ditë, askush nuk mund të dënojë, si Ai (dënimi i Tij),

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ۝٢٦

dhe, atë ditë, askush nuk lidhë në pranga si Ai!

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ۝٢۷

E ti, o shpirt i besuar (këmbëngulës në besim)

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ۝٢۸

kthehu te Zoti yt i kënaqur, sepse, edhe Ai është i kënaqur me ty,

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ۝٢۹

prandaj, hynnë mes të dashurve të Mi,

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ۝۳۰

dhe hyn në xhennetin Tim!