مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ۝١

Mjer për ata që kur masin – mungojnë,

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ۝٢

të cilët e marrin masën e plotë kur është e marrin vetveten,

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ۝۳

e, kur t’iu masin të tjerëve me litër ose me kandar – ju pakësojnë.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ۝٤

A nuk mendojnë ata se do të ringjallen

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝٥

në një Ditë të madhe (të Kijametit),

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٦

atë Ditë kur njerëzit do të dalin para Zotit të gjithësisë!

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ۝۷

Po, po, me të vërtetë, Libri i mëkatarëve është në Sixh-xhin,

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ۝۸

e, ata e di ti se ç’është Sixh-xhin?

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝۹

(Ai është) Libri i shkruar!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۰

Mjer atë ditë për përgënjeshtarët,

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝١١

që kanë mohuar Ditën e Kijametit –

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

e atë, e mohon vetëm kundërvajtësi, mëkatari (i madh),

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

i cili, kur i janë lexuar ajetet Tona, ka thënë: “Trillime të popujve të lashtë!”

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ۝١٤

E, nuk është ashtu! Por, veprat e tyre (të këqia) i kanë ndryshkur zemrat e tyre (i kanë nxirë).

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ۝١٥

Jo, jo, atë ditë, me të vërtetë, ata do të jenë të penguar që ta shohin Zotin e tyre,

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ۝١٦

pastaj, me siguri, do të hyjnë në skëterrë,

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝١۷

e do t’ju thuhet (nga engjëjt e skëterrës): “Qe, kjo është ajo që e keni mohuar!”

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ۝١۸

Po, po, me të vërtetë, Libri i të ndershmëve është në Il-lijjin,

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ۝١۹

E, a e di ti se ç’është Il-lijjin?

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝٢۰

Ai është Libri i shkruar

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢١

që e dëshmojnë të afërmit (engjëjt) e Perëndisë.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ۝٢٢

Me të vërtetë, të mirët (njerëz) do të gjenden në xhennet,

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٢۳

e nga divanet – kanapet do të shikojnë,

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ۝٢٤

në fytyrat e tyre do të njohësh freskinë e begative,

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ۝٢٥

atyre do t’u jepet të pinë nga pijet e mbyllura (të ruajtura),

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ۝٢٦

vula e të cilave është misk (parfem), - dhe për këtë, le të bëjnë gara garuesit! –

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ۝٢۷

(pija) do të jetë e përzier me ujin e Tesnimit,

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢۸

nga burimi i të cilit do të pinë të afërmit e Perëndisë (të mirët).

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ۝٢۹

Me të vërtetë, mëkatarët qeshnin (në jetën e kësaj bote), me ata që besonin;

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ۝۳۰

kur kalonin pranë tyre, njëri-tjetrit ia bënin me sy,

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ۝۳١

e kur ktheheshin te familjet e tyre, ata argëtoheshin në formë tallëse (me besimtarët);

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ۝۳٢

ata (mëkatarët), kur i shihnin (besimtarët), thonin: “Këta, me të vërtetë, janë të humbur”, -

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ۝۳۳

e, ata nuk janë dërguar për kujdestarë të tyre (besimtarëve).

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ۝۳٤

Sot, ata që kanë besuar, do t’i përqeshin mohuesit,

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝۳٥

e, nga divanet (kanapet) do të shikojnë

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ۝۳٦

a janë shpërblyer meritueshëm mohuesit, për veprat që kanë punuar?! (Po).