مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ۝١

Betohem në ata (engjëj) që i marrin shpirtërat ashpër (jombesimtarëve)

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ۝٢

dhe në ata që i marrin butësisht (besimtarëve)

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ۝۳

dhe në ata (engjëj) që notojnë në hapësirë (në mes Tokës e qiellit),

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ۝٤

si dhe në ata (engjëj) që garojnë (për kryerjen e urdhërave),

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ۝٥

dhe betohem në ata (engjëj) që i rregullojnë ato që nuk janë të rregulluara,

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

në Ditën kur Toka do të dridhet nga tërmeti,

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝۷

ps të cilit pason tjetri. –

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ۝۸

Atë ditë, zemrat do të jenë të tronditura,

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ۝۹

e shikimet e tyre të përulura.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ۝١۰

Ata (jobesimtarët) thonë: “A, me të vërtetë, do të kthehemi ne – në jetë (në gjendjen e mëparshme)?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ۝١١

A thua edhe kur të bëhemi eshtra të kalbur?”

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ۝١٢

E thonë: “E atëherë (të kthyerit), do të jemi të humbur.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ۝١۳

E do të jetë ajo (ringjallja) vetëm një thirrje,

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

dhe, ja ata përnjëherësh (të gjallë) në Tokë.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

A të ka ardhur ty (o Muhammed) lajmi për Musain,

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

kur Zoti i tij e ka thirrë atë në luginën e shenjtë të Tuvasë:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١۷

“Shko te Faraoni, se ai, me të vërtetë, është tërbuar,

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١۸

dhe thuaj (Faraonit): ‘A don ti të pastrohesh (nga të këqiat),

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ۝١۹

dhe të udhëzoj te Zoti yt, që t’i druhesh (për të mos bërë të këqia)?

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝٢۰

Dhe, ia tregoi (Musai-Faraonit) mrekullinë më të madhe,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

por ai e mohoi dhe e kundërshtoi,

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ۝٢٢

pastaj u kthye,

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢۳

u përpoq dhe i tuboi njerëzit e thirri:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢٤

“Unë jam zoti juaj suprem (më i lartë)!

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ۝٢٥

dhe, Perëndia, ia ekspozoi atij dënimin e kësaj bote dhe të botës tjetër.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ۝٢٦

Kjo është këshillë për ata që i druajnë Perëndisë.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ۝٢۷

E, çka është më vështirë: krijimi i juaj apo i qiellit? Ai e ka ndërtuar (qiellin),

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢۸

lart e ka ngritur kupën e tij dhe e ka përsosur,

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢۹

dhe netët e tij i ka bërë të errta, kurse ditët të ndritshme,

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝۳۰

e pastaj e rrafshoi (shtriu) Tokën,

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ۝۳١

dhe nga ajo (toka) i nxorri ujërat dhe kullosat,

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ۝۳٢

dhe malet i bëri të palëvizshme (i forcoi)

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳۳

për gjallërinë tuaj dhe të bagëtive tuaja.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ۝۳٤

E, kur të arrijë vështirësia më e madhe,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝۳٥

Dita kur njeriu e kujton atë çka ka punuar,

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝۳٦

dhe i tregohet skëterra çdokujt që sheh,

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝۳۷

atëherë, ai që ka qenë kërcënues,

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝۳۸

dhe e ka preferuar (dashtë më shumë) jetën e kësaj bote,

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝۳۹

pë te, me të vërtetë, vendbanim është skëterra.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ۝٤۰

Kurse, ai që i druan madhërisë së Zotit të tij dhe e frenon vete nga epshet,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝٤١

me të vërtetë, vendbanim i tij është xhenneti.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ۝٤٢

Të pyesin ty për Kijametin: “Kur do të ndodhë?”

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ۝٤۳

Çka ka rëndësi për ty ta përmendësh atë?!

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

Vetëm Zoti yt di për te.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ۝٤٥

Ti je vetëm paralajmërues i atyre që i druajnë atij (Kijametit);

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ۝٤٦

kurse, atë ditë, që do ta shohin atë (Kijametin), atyre do t’u duket se kanë qëndruar në këtë botë, vetëm një mbrëmje apo një mëngjes (të asaj mbrëmjeje).