مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١

Kur të ndodhë Ngjarja (Dita e Kijametit), -

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۝٢

të ndodhurit e saj askush nuk do ta mohojë,

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ۝۳

e cila i ulë (të këqinjtë), i lartëson (të mirët),

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ۝٤

kur Toka të dridhet fuqishëm,

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ۝٥

dhe malet të derdhën copë-copë,

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ۝٦

dhe shndërrohen në pluhur të shpërndarë,

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ۝۷

kur ju njerëzit, do të ndaheni në tri grupe:

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝۸

ata të lumturit – kush janë të lumturit?!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝۹

dhe ata fatkëqinjtë – kush janë fatkëqinjtë?!

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ۝١۰

Ata që kanë prirë (në besim), do të prijnë (edhe në xhennet),

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝١١

ata janë të afërt

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝١٢

në kopshtet e xhennetit e të kënaqësisë,

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

(e këta janë) shumë prej të parëve,

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ۝١٤

e pak prej të mëvondshmëve, -

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ۝١٥

në divanet e stolisura (me gurë të çmueshëm),

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ۝١٦

të mbështetur në to dhe të kthyer njëri karshi tjetrit;

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ۝١۷

do t’u sillen rreth tyre (për t’ju shërbyer) djelmoshat përherë të rinj,

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ۝١۸

me kupa, ibrikë dhe shishe (pijesh) prej burimit rrjedhës,

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ۝١۹

prej të cilit nuk do t’u dhembë koka dhe nuk do t’u humbë mendja, -

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ۝٢۰

dhe pemë të cilat do t’i zgjedhin vetë,

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ۝٢١

dhe mish të shpendëve çfarë ju ka ënda.

وَحُورٌ عِينٌۭ ۝٢٢

Në to (xhennete) ka edhe hyrie (të bukura) sy-mëdha,

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ۝٢۳

të ngjashme margaritarit të ruajtur,

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۝٢٤

shpërblim për atë që kanë punuar.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ۝٢٥

Në ta nuk do të dëgjojnë biseda të kota as fjalë mëkatësh,

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ۝٢٦

por vetëm fjalët (përshëndetjet): “Selam, selam!” (Paqë, paqë)!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ۝٢۷

E, ata të lumturit – kush janë të lumturit?!

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ۝٢۸

Do të gjenden në mes lotusve (lloj druri) pa gjemba,

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ۝٢۹

dhe babanave të mbushura me frute

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ۝۳۰

dhe në freskinë e gjerë,

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ۝۳١

pranë ujit rrjedhës,

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ۝۳٢

dhe mes pemëve të llojllojshme,

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ۝۳۳

të cilat kurrë nuk sosen, as nuk janë të ndaluara (për t’i marrë),

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ۝۳٤

dhe në shtrojet e ngritura (bashkëshorte virtytesh të larta).

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ۝۳٥

Ne i kemi krijuar ato në formë të re,

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ۝۳٦

dhe i kemi bërë ato virxhëresha,

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ۝۳۷

të dashura për bashkëshortët e tyre dhe moshatare me ta –

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۳۸

(këto janë) për ata të lumturit.

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝۳۹

(këta – të mirët) janë shumë prej (popujve) të lashtëve

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ۝٤۰

e shumë edhe prej të mëvonshmëve.

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ۝٤١

E, ata fatkëqinjtë – cilët janë fatkëqinjtë?!

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ۝٤٢

Ata (që) do të jenë në frymën e zjarrit dhe të ujit të vëluar

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ۝٤۳

dhe në hijen e tymit të zi,

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ۝٤٤

në të cilën nuk do të ketë freski as kurrfarë të mire.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ۝٤٥

Ata, para kësaj (në këtë botë), kanë jetuar në luks,

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ۝٤٦

dhe me këmbëngulje bënin mëkate të rënda,

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۝٤۷

dhe thonin: “Vallë, pasi të vdesim e të bëhemi tokë e eshtra, a, me të vërtetë, do të ringjallemi,

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ۝٤۸

vallë, edhe të parët tonë të lashtë?!

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ۝٤۹

Thuaju (o Muhammed!): “Me të vërtetë, edhe të parët edhe të mbramët, -

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝٥۰

do të tubohen në një kohë (të caktuar), të ditës së njohur,

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ۝٥١

dhe, atëherë ju, o të humbur, që përgënjeshtroni ringjalljen,

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ۝٥٢

me siguri do të hani nga druri i zekkumit,

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ۝٥۳

dhe me te do të mbushni stomakun,

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ۝٥٤

e pastaj në të, do të pini ujë të vëluar,

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ۝٥٥

dhe do të pini ashtu siç pin devja e etshme,

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝٥٦

kjo (që u përmend) do të jetë pozita e tyre në Ditën e Kijametit!

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ۝٥۷

Ne, u krijuam juve – e, sikur të kishit besuar!

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ۝٥۸

A po shihni ju farën (spermën) që e hedhni (injektoni)

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ۝٥۹

a po e krijoni (dhe zhvilloni njeriun ju), apo Ne jemi krijues?

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۝٦۰

Ne e caktojmë vdekjen tuaj dhe askush nuk mund të na pengojë,

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ۝٦١

që t’ju ndryshojmë figurën tuaj dhe t’ju krijojmë në figurën çfarë ju nuk e dini.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ۝٦٢

Ju, madje, e dini krijimin e parë, e pse nuk po këshilloheni?!

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ۝٦۳

A shihni atë që po e mbillni?

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ۝٦٤

A mos ju jepni, që prej saj të mbijë (bima), apo Ne japim që të mbijë ajo?

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ۝٦٥

Nëse duam Ne, Ne do ta thërrmojmë atë (bimën) dhe ju do të çuditeni,

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ۝٦٦

(dhe, do të thoni): “Ne, me të vërtetë, jemi të dëmtuar,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۝٦۷

madje – na është penguar (furnizimi)!”

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ۝٦۸

A po e shihni (atë) ujë që e pini –

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ۝٦۹

a mos e lëshoni ju prej réve apo Ne e lëshojmë?!

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ۝۷۰

Nëse duam Ne, Ne do ta bëjmë atë të njelmët – e përse nuk falenderoheni?!

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ۝۷١

A po e shihni atë zjarr, që e ndezni –

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ۝۷٢

a mos e keni bërë ju drurin e saj, apo Ne e kemi bërë?!

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ۝۷۳

Ne, e kemi bërë zjarrin përkujtues (të zjarrit të skëterrës) dhe që t’u sjellë dobi nevojtarëve,

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝۷٤

andaj lavdëroje emrin e Zotit tënd të Madhërueshëm!

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ۝۷٥

Dhe, betohu në çastin e perëndimit të yjeve,

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ۝۷٦

e ky është, betim i madh, nëse e dini, -

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ۝۷۷

ky (shpjeguesi i këtyre), është, me të vërtetë, Kur’ani i nderuar,

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ۝۷۸

në Librin e ruajtur –

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ۝۷۹

le ta prekin atë vetëm të pastërtit –

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۸۰

(ai është) Shpallje prej Zotit të Gjithësisë.

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ۝۸١

E, vallë, ju këtë fjalë (Kur’anin) nuk e përfillni?

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ۝۸٢

dhe, në vend të mirënjohjes për furnizimin e dhuruar, që u është dhënë – ju, në të vërtetë, po e përgënjeshtroni atë.

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ۝۸۳

E, përse kur t’ju vie shpirti në fyt,

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ۝۸٤

dhe kur ju atëherë e shikoni atë,

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ۝۸٥

e ne jemi më afër atij se ju, por ju nuk shihni, -

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ۝۸٦

e sikur të ishit ju të fuqishëm (e nuk sundon tjetërkush)

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ۝۸۷

atëherë do t’ia kthenit (shpirtin atij), nëse thoni të vërtetën?

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۝۸۸

Dhe, nëse është (ai që është në agoni) nga ata që janë afër te Perëndia –

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ۝۸۹

(për te ka) komoditet, mëshirë dhe furnizim të madh dhe kopshtet e dhuntive!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۹۰

E, nëse është (ai që është në agoni) nga të lumturit –

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۹١

e, përshëndetje për ty nga ata që janë të lumtur!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ۝۹٢

E, nëse është (ai që është në agoni) nga ata që kanë përgënjeshtruar – të humburve –

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ۝۹۳

ata do të gostiten me ujë të vëluar –

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ۝۹٤

dhe përcëllim në zjarr të xhehennemit.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ۝۹٥

Në të vërtetë, e gjithë kjo, është e vërtetë e saktë.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝۹٦

Andaj lavdëroje emrin e Zotit tënd të Madhërueshëm!