مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

Po betohem në këtë qytet,

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

A ti je i lirë në këtë qytet

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

dhe betohem në ata që lindin dhe linden.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

E kemi krijuar njeriun që të përpiqet.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

A mendon ai se kurrkush nuk mundet t’ia mungojë?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

Thot: “Kam shpenzuar pasuri të madhe!”

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

A mendon se askush nuk e ka parë?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

A nuk e kemi bërë atë me dy sy!

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

Me një gjuhë dhe dy buzë,

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

Dhe i kemi trasuar dy rrugë,

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

E ai nuk undi ta kapërcejë këtë pengesë?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

Ç’mendon ti: “Ç’është kapërcimi i pengesës?”

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

Është lirim i një të robëruari,

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

Ose ushqene atëherë kur mbretëron uria,

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

ndonjë bonjak të afërt,

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

Apo varfnjakun që është shumë i nevojshëm,

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

Por që është prej atyre të cilët besojnë dhe për durim porosisin, dhe për mëshirë këshillojnë.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

Ata do të jenë të lumtur!

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

Kurse ata që i mohojnë argumentet tona, ata janë fatzi –

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

Të mbyllur në zjarr!