مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ۝١

Pasha ata që me forcë rrëmbejnë,

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ۝٢

Dhe pasha ata që ngadalë pranojnë,

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ۝۳

Edhe ata që shpejt notojnë,

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ۝٤

Edhe ata që fort konkurojnë,

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ۝٥

Dhe pasha ata që të gjitha çështjet i rregullojnë,

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

Atë ditë kur dridhja të ushtojë

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝۷

Edhe tjetra të pasojë

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ۝۸

Atë ditë zemrat do të jenë të shqetësuara,

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ۝۹

Shikimet të frikësuara,

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ۝١۰

Thonë: “A thua, njëmend, duhet të bëhemi prapë kështu si jemi?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ۝١١

E kur të bëhemi eshtra të kalbura?”

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ۝١٢

Thonë: “E ajo është përsëritje shkatrrimtare”.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ۝١۳

Ajo do të jetë vetëm një bërtimë.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

Dhe ja, ata – të gjithë, do të vinë.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

A të ka ardhur rrëfimi për Musaun!

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

Kur Zoti i tij e thirri në luginën e shenjtë Tuva.

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١۷

Shko te Faraoni se ai, njëmend, e ka tepruar

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١۸

Dhe thuaj: “A do të pastrohesh

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ۝١۹

Dhe të të drejtojë te Zoti yt. Edhe t’i frikësohesh?”

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝٢۰

Dhe apstaj i tregoi mrekullinë më të madhe,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

Por ai përgënjeshtroi dhe nuk e dëgjoi,

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ۝٢٢

Pastaj ia ktheu shpinën dhe iku.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢۳

I mblodhi (magjistarët), i thirri

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢٤

Dhe u tha: “Unë jam zoti juaj më i madhi”!

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ۝٢٥

Dhe All-llahu e përfshiu me dënim edhe për këtë, edhe të parat,

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ۝٢٦

Në këtë ka mësim për ata që frikësohet.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ۝٢۷

A është më rëndë t’ju krijojë juve apo qiellin që e ka ngritur?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢۸

Ngriti kupën e tij dhe e përsosi.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢۹

Natën ia bëri të errët dhe nxori ditën.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝۳۰

E pastaj e rrafshoi tokën.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ۝۳١

Prej saj nxorri ujë dhe kullosat e saj.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ۝۳٢

Kurse malet i përforcoi,

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳۳

Për t’u kënaqur ju edhe kafshët tuaja.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ۝۳٤

Por kur t’u vijë fatkeqësia më e madhe,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝۳٥

Dita kur njeriu do t’i kujtohet çka ka punuar,

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝۳٦

Dhe kur t’i shfaqet, atij që sheh, xhehennemi (Xhehim),

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝۳۷

Edhe atij që e ka tepruar.

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝۳۸

E ka zgjedhur dhe këtë botë më shumë e ka dashur.

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝۳۹

Pa dyshim xhehennemi do të jetë strehimore.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ۝٤۰

Ndërsa ai që është frikësuar të dalë para Zotit të vet dhe e ka përmbajtur veten nga lakmia,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝٤١

Me siguri xhennetin do ta ketë strehimore.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ۝٤٢

Të pyesin për Ditën e Kijametit: “Kur do të bëhet”?

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ۝٤۳

Ti nuk di çka të flasësh për të,

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

përfundimi i tij është te Zoti yt.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ۝٤٥

Pa dyshim ti do ta qortosh vetëm atë i cili frikësohet atij.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ۝٤٦

Atë ditë kur ta përjetojnë atë do t’u duket sikur kanë jetuar vetëm një mbrëmje ose vetëm një mëngjes.