مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١

Kur të ngjajë ndodhia,

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۝٢

Ndodhinë e saj nuk mund ta mohojë kush,

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ۝۳

Disa i poshtëron e disa i lartëson.

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ۝٤

Kur toka të dridhet fortë,

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ۝٥

E malet të bëhen copë e grimë,

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ۝٦

Të bëhen mu si pluhur i derdhu,

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ۝۷

Kurse ju të bëheni tre grupe;

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝۸

Ata të lumturit – ç’janë të lumturit?!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝۹

Dhe fatzinjtë – ç’janë fatzinjtë?!

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ۝١۰

Të parët janë – të parit,

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝١١

Ata janë të afërtit,

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝١٢

Në kopshte e xhenente të kënaqësisë,

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

Shumë nga të hershmit.

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ۝١٤

E më pak nga të mëvonshmit,

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ۝١٥

Në shtretër të qëndisur,

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ۝١٦

Të mbështetur njëri kundruall tjetrit.

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ۝١۷

Do t’u shërbejnë për gjithmonë djelmosha,

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ۝١۸

Me gota dhe ibrigë e bardakë plot, nga burime të pashterrshme,

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ۝١۹

Prej të cilëve as s’u dhemb kryet as s’humbin mendjen,

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ۝٢۰

Dhe pemë sipas zgjedhjes së tyre.

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ۝٢١

Dhe mish shpezësh – sipas dëshirës

وَحُورٌ عِينٌۭ ۝٢٢

Si edhe hyri symëdha,

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ۝٢۳

Sikur diamante të fshehur,

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۝٢٤

Si shpërblim për atë çka kanë punuar.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ۝٢٥

Aty nuk do të dëgjojnë biseda të kota as fjalë mëkatesh,

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ۝٢٦

Por vetëm fjalët: “Paqe, qetësi”!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ۝٢۷

Ndërsa ata të djathtët, çka janë të djathtët?

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ۝٢۸

Midis lisave lotos të pagjemba,

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ۝٢۹

Dhe bananeve përplot frute,

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ۝۳۰

Dhe hijesh të gjëra,

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ۝۳١

Dhe ujët rrjedhës,

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ۝۳٢

Dhe midis pemëve të shumta,

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ۝۳۳

Të pamunguara dhe të pandaluara,

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ۝۳٤

Edhe shtrojë të larta.

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ۝۳٥

Ato i kemi krijuar në mënyrë të veçanta

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ۝۳٦

Dhe i kemi bërë virgjëresha;

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ۝۳۷

Tërheqëse për ata, dhe të një moshe,

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۳۸

Për ata të djathtët;

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝۳۹

Shumë nga popujt e lashtë,

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ۝٤۰

Por shumë edhe nga të mëvonshmit.

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ۝٤١

E ata të majtit. – Kush janë të majtët?

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ۝٤٢

Ata janë në frymë të nxehtë dhe ujë të valë.

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ۝٤۳

Edhe në hije tymi –

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ۝٤٤

As të freskëta as fisnike.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ۝٤٥

Ata përpara kësaj kanë çuar jetë luksoze

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ۝٤٦

Dhe prandaj kanë bërë mëkat të madh.

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۝٤۷

Dhe thonin: “A kur të vdesim e të bëhemi eshtra e truall njëmend do të ringjallemi?!

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ۝٤۸

A edhe baballarët tanë të lashtë?”

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ۝٤۹

Thuaj: “Me të vërtetë edhe të lashtit edhe të vonshmit”,

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝٥۰

Do të tubohen në një kohë, në një ditë të caktuar,

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ۝٥١

Pastaj ju, të humbur, përgënjeshtrues,

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ۝٥٢

Do të hani, nga druri zekkum;

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ۝٥۳

Prej tyre do të mbushni barqet,

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ۝٥٤

E pastaj do të pini nga uji valë,

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ۝٥٥

Do të pini sikur deveja e etshme.

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝٥٦

Kjo është gostia e tyre në Ditën e Kijametit.

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ۝٥۷

Ne ju kemi krijuar edhe pse ju nuk e vërtetoni.

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ۝٥۸

A e keni parë farën që e hidhni?

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ۝٥۹

A e krijoni ju atë apo e krijojmë Ne?

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۝٦۰

Ne ua caktojmë vdekjen dhe Neve nuk mund të na konkurojë kush,

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ۝٦١

Që t’iu ndërrojmë pamjen dhe t’iu krijojmë ashtu siç nuk dini.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ۝٦٢

Ju e dini zanafillën e parë edhe pse nuk mblidhni mend.

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ۝٦۳

A e shihni çka mbillni?

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ۝٦٤

A e bëni ju të mbijë ajo, apo e mbimë ne?

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ۝٦٥

Sikur të dëshironim mund ta bënim të pafrytshme dhe do t’ishit habitur.

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ۝٦٦

“Ne me të vërtetë jemi të dëmtuar.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۝٦۷

Jo, por jemi të varfëruar”.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ۝٦۸

A e shihni ujin që e pini?

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ۝٦۹

A e lëshoni ju nga retë apo ne?

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ۝۷۰

Nëse dëshirojmë mund ta bëjmë të njelmët, edhe pse ju nuk falënderoni.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ۝۷١

A e keni parë zjarrin që e ndizni?

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ۝۷٢

Drutë për të a i keni krijuar ju apo i krijojmë Ne?

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ۝۷۳

Ne u kemi bërë atë si shembull (të xhehennemit) dhe të dobishëm për ata që kalojnë natën jasht,

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝۷٤

Andaj lartëso emrin e Zotit tënd të madhërishëm!

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ۝۷٥

Dhe përnjëmend po betohem në perëndimin e yjeve

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ۝۷٦

E ajo është, ta dini, betim i madh.

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ۝۷۷

Ai është, pa dyshim, Kur’an fisnik,

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ۝۷۸

Në një libër të ruajtur,

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ۝۷۹

Atë nuk e prek kush përveç të pastruarit.

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۸۰

Është i shpallur nga Zoti i botërave,

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ۝۸١

A këtë fjalë (Kur’ani) ju e nënçmoni?

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ۝۸٢

Dhe për këtë furnizim ju, në vend të mirënjohjes, përgënjeshtroni.

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ۝۸۳

Edhe pse kur ju vjen shpirti në fyt,

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ۝۸٤

E ju atëherë vetëm shikoni,

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ۝۸٥

Ndërsa Ne jemi te ai (shpirti) më të afërt se ju, por nuk shihni.

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ۝۸٦

Pse pra, kur ju nuk jeni të dënuar,

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ۝۸۷

Nuk e ktheni atë, nëse flisni të vërtetën?

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۝۸۸

Dhe nëse është nga të afërmit (e All-llahut),

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ۝۸۹

Edhe gëzim e komoditet edhe dhunti të parajsit!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۹۰

E në qoftë se është nga të djathtët –

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۹١

Ke të fala nga ata të djathtët.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ۝۹٢

Po nëse është nga përgënjeshtarët e humbur?

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ۝۹۳

Pra, ata do të gostiten me ujë të valë,

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ۝۹٤

Dhe me zjarr përcëllues.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ۝۹٥

Kjo është pa dyshim e vërtetë e fortë,

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝۹٦

Prandaj lartëso emrin e Zotit tënd të madhërishëm!