مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ۝١

Kur të dridhet toka me dridhjen e saj të fuqishme,

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ۝٢

Dhe të nxjerrë toka atë që ka në mbrendinë e saj (barrën nga brenda),

وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا ۝۳

Dhe njeriu të thotë: “ç’ka kjo (që bën këtë dridhje)?”

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ۝٤

Atë ditë, ajo i rrëfen tregimet e veta,

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ۝٥

Ngase Zoti yt e ka urdhëruar atë.

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ ۝٦

Atë ditë njerëzit shfaqen të ndarë në grupe që të shpërblehen për veprat e tyre.

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ۝۷

E kushe punoi ndonjë të mirë, që pëshon sa grimca, atë do ta gjejë.

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ۝۸

Dhe kush punoi ndonjë të keqe sa grimca, atë do ta gjejë.