مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۝١

Kur dielli të jetë mbështjellur (dhe errësohet),

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ۝٢

Dhe kur yjet të kenë rënë (e shkapërderdhur),

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۝۳

Dhe kur kodrat të kenë udhëtuar (e bërë pluhur në ajër),

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۝٤

Dhe kur devetë e shtrenjta të lihen pa bari në fushë,

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ۝٥

Dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar).

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۝٦

Dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakruar,

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ۝۷

Dhe kur shpirtrat të jenë bashkuar.

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ۝۸

Dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla,

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ۝۹

Për çfarë mëkati ato janë mbytur,

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ۝١۰

Dhe kur fletushkat të jenë shpaluar,

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ۝١١

Dhe kur qielli të jetë hequr,

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ۝١٢

Dhe kur Xhehennemi të jetë ndezur fort,

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ۝١۳

Dhe kur Xhenneti të jetë afruar,

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ۝١٤

Atëbotë njeriu do të dijë se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe).

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ۝١٥

Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën),

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ۝١٦

Që udhëtojnë e fshihen (si dreni në strofkë),

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ۝١۷

Pasha natën kur ajo ia beh me errësirë.

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ۝١۸

Pasha agimin kur ia shkrep!

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ۝١۹

S’ka dyshim se ai (Kur’ani) është thënie e të dërguarit fisnik (që e pranoi prej Zotit).

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ۝٢۰

Që është i fortë dhe që ka vend të lartë te Zoti i Arshit.

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ۝٢١

Që është i respektuar atje (në mesin e engjëjve) dhe besnik.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ۝٢٢

Nuk është i marrë shoku juaj (Muhammedi)!

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ۝٢۳

Dhe se ai e pat parë atë (Xhibrilin) në horizontin e qartë lindor.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ۝٢٤

Dhe ai nuk është që në të fshehtën (shpalljen) ka dyshim (ose ua lë mangu).

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ۝٢٥

Dhe ai (Kur’ani) nuk është thënie e djallit të mallkuar!

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ۝٢٦

Pra, ku jeni, kah shkoni?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ۝٢۷

Ai (Kur’ani) s’është tjetër pos këshillë për njerëzit!

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ۝٢۸

Për atë nga mesi juaj që dëshiron të gjendet në të vërtetën.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٢۹

Po ju nuk mundeni, por vetëm nëse dëshiron All-llahu, Zoti i botëve!